[ * * * ] Głową w Mur [ * * *] blog Grzegorza Kasjaniuka

UNIQUE ROCK FESTIVAL Morąg 2012

2012-01-16T23:01:00.000+01:00

24-25 marca 2012 roku w Morąskim Domu Kultury,
odbędzie się II edycja Unique Rock Festival.

Unique Rock Festival to projekt członków morąskiego zespołu UNIQUE w szczególności Janusza Kneć. Jest to druga oficjalna edycja festiwalu. Wydarzenie składać się będzie
z dwóch części podzielonych na dwa dni. W ciągu tych dni odbędzie się
konkurs muzyczny oraz koncerty dwóch gwiazd. Charakter festiwalu jest ogólnopolski.

KONKURS

Konkurs skierowany jest do zespołów grających różne rodzaje wykonywanej muzyki.
Ważne by była dynamiczna, żywiołowa... po prostu energetyczna!
Główny koncert na scenie poprzedzony będzie przesłuchaniami podczas,
których jury wybierze zwycięzcę.
Nagrodą dla zwycięzcy konkursu będzie

5000 zł

Przewidziane są dodatkowe nagrody specjalne,
które będą przyznawane indywidualnie przez organizatora.

recenzja live : Acid Drinkers w Olsztynie

2011-09-29T10:08:00.003+02:00

Od niedawna Acid Drinkers są w trasie nazwanej „Back on the Streets”, na której mają z założenia grać utwory, które na ich koncertach nie pojawiały się od bardzo długiego czasu, albo nawet wcale. Kiedy wybierałem się na występ Acidów w Olsztynie, nie wiedziałem jednak, jaka jest konwencja tej trasy, i obawiałem się, że promocja płyty „Fishdick Zwei” będzie trwać dalej.

Zanim przekonałem się, czy moje obawy były słuszne, na scenę wkroczył zespół Vervrax. Typowy support klubowy – ani znany, ani niczym specjalnym się nie wyróżniający. Vervrax najwyraźniej obrał taki kierunek swojej twórczości, aby niedociągnięcia techniczne tuszować hałasem. Stąd też wielkiego entuzjazmu pod sceną nie było, pomimo zachęt wokalisty, a nawet niezaprzeczalnej obecności miłośników takiej muzyki wśród przybyłych na koncert.

Oczywiście w przypadku zespołu wieczoru podobnego problemu nie było. Fani tak się rozruszali, że niebezpiecznie było zbliżać się do sceny – byłem już na kilku takich ostrych koncertach, ale takiego pogo jeszcze nie przeżyłem. Dałem się tam zaciągnąć tylko na chwilę, bo któryś już w ciągu ostatnich kilku lat występ Acidów nie był dla mnie wart siniaków. Titus jak zwykle miał świetny kontakt z publicznością, co do koncertów klubowych jest, oczywiście, niezbędne, ale u muzyka z takim doświadczeniem nie trzeba się było o to martwić.

W skład setlisty rzeczywiście wchodziły utwory nie należące do czołówki pod względem popularności. Muzyczny terror zaczął się od „Zero”, pojawiły się też „Anybody Home??!!” czy „I'm a Rocker” - czyli, mówiąc w skrócie, bardzo energiczne kompozycje z wcześniejszego okresu twórczości. Zabrakło za to np. „Pizza Driver” czy „Barmy Army”, co nie wszystkim się spodobało, ale, jak powiedział Titus, od niektórych utworów trzeba po prostu odpocząć.

Niestety, moje obawy przedkoncertowe po części się sprawdziły. Ostatnia płyta Acidów jest świetna, ale dlaczego połowa setlisty to utowry innych wykonawców? Czy Acid Drinkers to cover band, nie mający czym się pochwalić w swojej kilkunastopłytowej dyskografii? Nie, ale na taki zespół najwyraźniej się kreuje. Poza ścieżkami z zeszłorocznego albumu pojawiły się też starsze, jak np. „Another Brick in the Wall”, i to mi się spodobało – ale jeden-dwa takie utwory na koncert wystarczyłyby w zupełności.

Ku pocieszeniu fanów, którym brakowało klasyków, pojawił się m.in. „The Joker”, a ku mojej radości mój ostatnio ulubiony utwór Acidów: „Blues Beatdown”, na którym jakoś udało mi się nie zedrzeć gardła, choć zwykle tak się dla mnie kończą koncertowe wrzaski. Poznaniacy dowiedli, że są w dobrej formie, choć życzę im, aby jak najszybciej wrócili do całkowicie swoich kompozycji. Może trasa promująca kolejną płytę by ich nawróciła? Na to liczę.

Autor: Mateusz Kasjaniuk

ps. Koncert Acid Drinkers odbył się 25.09.11 w klubie Nowy Andergrant - Szacun dla klubu :)

Twilite – nuta przestrzeni

2011-09-20T11:53:00.002+02:00

Wydając druga płytę „Quiet Giant” przeciekli przez palce promotorom regionu. Jak woda z potoku. Minęło. Jest to już zespół ogólnopolski, a lada moment będzie to europejska marka. Mogli wyjść stąd jako rozpoznawalny produkt. Zabrakło jak zwykle wyczucia chwili i spostrzegawczości. Nie trzeba przecież kusić Urzędów na nutę warmińską, żeby być zauważonym. Czasem wystarczy własna wizja. Muzyka Twilite nie mieści się w lokalnym pojmowaniu kultury i jej znaczenie dla regionalnego rozwoju muzyki zostało wyemigrowanie. Po wydaniu pierwszej płyty "Bits & Pieces" , gitarowy duet został od razu wciągany w nylonowe granie i wszelkiej maści songwritingowe czeluści. Nie dał się w nie wchłonąć. Druga płyta „Quiet Giant”, wydana pod koniec marca tego roku, uwidacznia dystans muzyków do wszelkiego rodzaju mentorskiego klasyfikowania i uzależniania , tak bardzo wpływającego na twórczość wielu wykonawców w Polsce. To dobre wydawnictwo. Bardzo dobre. Nie przyszło jednak łatwo. Zespół tworzy duet Paweł Milewski i Rafał Bawirsz . Paweł związany z Biskupcem, Lidzbarkiem Warmińskim i Olsztynem tworzył przez lata muzykę w zespole Splin. Tam zaczęła się już wykluwać magia – niestety zespół trafił na złe czasy, ale pozostały nagrania, które warto poznać. Może kiedyś, jako dodatek do płyty Twilite? Rafał natomiast mieszkał w Krakowie i z Pawłem razem komponowali wirtualnie przez internet. Potem był Dublin. Wyjechali wspólnie do Irlandii i tam się zaczęło ich granie na żywo. Jako zespół tworzą obecnie w Polsce, a kompozycje na płytę powstawały w zaciszu warmińskiej prowincji, choć płyta nagrana została w Poznaniu. Ich doświadczenie sceniczne jest niezwykle ekscytujące, ale najbardziej chyba odpowiada im koncertowo klimat eklektyczny, kanapowy, w zaciszu czterech ścian z publicznością rozsiadającą się w ich muzyce.

Cat Stevens, The Byrds, Donovan, Simon&Garfunkel, Crosby, Stills, Nash and Young – duchy przeszłości często są cytowane jako inspiracje, zwłaszcza jeżeli pojawia się gitara akustyczna, ale to zbyt proste i nie zgadzam się. Jak już to tylko jako motywacja. Ze współczesnych Kings Of Convenience i Iron & Wine? To jest porównanie w równoległym bycie estradowym tylko dla promotorów i celów marektingowych, a są to przecież odrębne organizmy. Twilite to coś więcej niż próba uchwycenia w dwie ręce. Kroczą tą samą drogą co Jeff Buckley, Kurt Vile, Bradford Cox z Atlas Sound i Ben Chasny z Six Organs Of Admittance. Tworzą nutę przestrzeni.

Czy następną płytą będzie już granie w pełni zespołowe? Czy Piotr Maciejewski znany z formacji Muchy, stanie się oficjalnym członkiem grupy? Wydaje się być to ważne dla produkcji, ale dla feelingu muzyków nie aż tak. Dobrze, że Piotr pojawił się na ich drodze i niech będzie dla nich niczym Rick Rubin, czy Ross Robinson. Potrzebują się wzajemnie na tej drodze.

Dla leniwych polecam na początek dwa utwory: „Saling Time” i „One Quiet Moment”.

Organoleptic Trio – w studio, ale na żywo

2011-09-20T10:46:00.002+02:00

Szykują drugą płytę, choć pierwsza ciągle brzmi i zaskakuje ....

„The RestIs Just Redundant”. Płyta, która buduje myślenie. Choć trudna, to wydajesię potrzebna. Zwłaszcza na olsztyńskim rynku muzycznym. Muzycy celowo zdająsię wkraczać w rejony, które nieprzysporzą im fanów – rzeszy fanów. Na pewno za to zaskarbią sobie środowiskomuzyczne, które choć nie wykonuje, to uwielbia eksperymentatorów, nawet jeżeliich muzycznie nie rozumie. Potwierdzeniem tej tezy był jedyny, olsztyńskikoncert Over Dub Trio, zagrany w klubie Grawitacja w 2004 roku. Na perkusjizagrał śp. Krzysztof Doc Raczkowski , nasaksofonie Mikołaj Trzaska, a na gitarze basowej Arek Blum. Było toawangardowe, improwizacyjne podejście do wrażliwości grających muzyków. Oczywiściew oprawie jazzu. Sam Mikołaj Trzaska był pod wrażeniem muzycznego spotkania,któremu potem już nie podołał – to była walka muzyków. W nutę środowiskamuzycznego koncert trafił i stał się punktem odniesienia. Takim jest dla mnierównież w stosunku do Organoleptic Trio. Jedynie punktem wyjścia, gdyżkompozycje zebrane na debiutanckiej płycie „The Rest…” są przemyślane i już nieimprowizowane. To pewne, że przeciętny słuchacz nie wyłapie tu wariacji natemat kołysanki z dziecka Rosemary Komedy, ale na pewno może ulecprzeświadczeniu, że ma do czynienia z czymś wyjątkowym, a nie tylko kuriozum.Potrzebne do tego jest złapanie równowagi – jak u linoskoczka. Temu służątytuły kompozycji – tekstów tu nie ma, to trzeba sobie samemu dośpiewać.Wyobraźnią. Choć to muzyka rodząca sięimprowizacją na koncertach, czy w sali prób, w oparach jazzu ( konstrukcjamuzyki ku temu skłania ) , nie sądzę, by środowisko jazzowe padło na kolana. Tobardzo hermetyczny krąg, nie dopuszczający zwłaszcza muzyków wywodzących się ześrodowisk rockowych. Choćby i ortodoksyjnie awangardowych. Ale też nie trafiło na takich,którzy by tym się przejmowali – słychać, że bardzo kręci ich ta forma. Tonajważniejsze.

Kilka lat temu słuchałem Sebastiana Bednarczyka, gitarzystęzespołu, w kapeli Pąż Salarz. Jego fascynacja Robertem Frippem, uwidoczniła sięmocno dźwiękiem gitary. Wojtek Szymańskinie zaskakuje tym co robi, bo to jego żywioł. Choć coraz bardziej wychodzi nato, że Jerzy "Keta" Piotrowski jest dla niego Kimś. Sebastian i Wojtek mają wiele emocji do zagrania i aż dziwi, że potrafią równomiernie torozkładać – nie dominować wzajemnie. Być może Krystian Zemanowicz , basistazespołu, jest ta równowagą, bo dyskretnie, ale z wyrazem wszystkiego swojąlinią pilnuje. Co do inspiracji – jeżeli ktoś tu doszuka się King Crimson, SBB,Pata Metheny, czy Franka Zappy, to bardzo dobrze, bo oznaczać to będzie, żejest jeszcze dla kogo Organoleptic Trio zagrać.

OrganolepticTrio - „The Rest Is Just Redundant”.

O1.Wnik

02.Amazonka nocą

03.Klara

04.Etiuda

05.Rozdziobały nas kruki

06.Deszczowa piosenka

07.Dragster

08.Taniec kwarków

09.Moczary

10.Zanurzenie

recenzja : koncert Judas Priest, Katowice, 10.08.2011

2011-08-11T20:44:00.005+02:00

autor: Mateusz Kasjaniuk

Koncert rozpoczął się o 21.30. Najpierw rozległy się dźwięki War Pigs Black Sabbath, które, gdy tylko rozległ się głos Ozzy'ego Osbourna, zostały przyjęte gromkim aplauzem. Nic dziwnego – bądź co bądź dzień wcześniej na drugim krańcu Polski odbył się jego koncert, na którym znaleźli się również najbardziej zagorzali i wytrzymali z przybyłych do Spodka metalowych maniaków. Co prawda nie był to zabieg przygotowany specjalnie dla polskich fanów – podobnie sprawa się miała na innych koncertach trasy Epitaph, lecz nie wszyscy mogli to wiedzieć i już sam wstęp do występu wywarł duże wrażenie.

Chwilę później puszczony został Battle Hymn, tym razem już autorstwa wiadomego zespołu, po czym podniesiono zakrywający scenę baner. Na scenie pojawili się muzycy z Judas Priest – narzucając na początku błyskawiczne tempo, do czego przyczynił się utwór o równie „szybkiej” nazwie, Rapid Fire. I tu spotkało mnie zaskoczenie, gdyż po Sonisphere spodziewałem się, że na całej, bo niewielkiej płycie katowickiego Spodka od razu zapanuje szał, skoki i parcie pod scenę. Było inaczej, może właśnie za sprawą gabarytów hali, dzięki którym prawie zewsząd można było coś zobaczyć. Na dalszej połowie znaleźli się głównie fani wolący spokojniejszą zabawę, zaś bliżej miały miejsce w miarę łagodne tańce i przepychanki. Dopiero przy samej scenie można było poczuć napór na plecy, uczestniczyć w nieustannych podskokach, spocić się jak w saunie i naprawdę dokładnie obejrzeć członków zespołu. Po trwającej kilka utworów podróży przez płytę uznałem, że tam bawić się jest najlepiej, ale spodobał mi się względny spokój w tylnych rewirach – w końcu każdy mógł spędzić koncert tak jak lubił. Nie każdy gustuje w obrywaniu w głowę glanami crowdsurferów.

Można się było obawiać, że Judas Priest bez Downinga nie będzie brzmiało tak samo. Jest to pewnie prawda, lecz dla kogoś, kto nie zna na wylot gitarowego stylu K.K., np. dla mnie, Richie Faulkner sprawił się świetnie. Widać było, że przez te kilka miesięcy zdążył stać się częścią zespołu – dobrze zgrywał się z Tiptonem, widać też było, że został zaakceptowany przez Halforda. Ian trzymał się na uboczu, a Scott... wiadomo, ale Judasi sprawiali wrażenie zespołu, a nie oddzielnych artystów, i dobrze się na to patrzyło.

Mieli zagrać co najmniej po jednym utworze z każdego albumu i spełnili obietnicę, o ile uznać, że Jugulator i Demolition, nagrane z Timem Owensem, to płyty innego zespołu. W każdym razie Robowi chyba nie w smak było śpiewanie utworów napisanych pod innego wokalistę i brutalnie je zignorował, a szkoda, bo choć nie uznaję tych płyt za najlepsze w dorobku zespołu, to np. Blood Stained czy Death Row chętnie bym usłyszał. Z drugiej strony wtedy należałoby zrezygnować z innych utworów, a naprawdę nie byłoby co odrzucać. Judasi mają w swojej dyskografii tyle świetnych utworów, że mieli wielkie pole do popisu przy wyborze setlisty. Udało im się i nie było ani jednej słabej kompozycji. Nawet taki Turbo Lover zabrzmiał jak utwór heavy metalowy. Pojawiły się utwory, które standardem koncertowym na pewno nie są (pomijając obecną trasę, na której wszędzie grają to samo), np. Starbreaker, którego osobiście uwielbiam. Oczywiście pokaźna dyskografia skutkuje również tym, że wielu utworów mi zabrakło, ale koncert trwał ponad dwie godziny, więc naprawdę ciężko by było się spodziewać, że usłyszę jeszcze Evening Star czy Excitera. Pomimo niespodzianek nie zabrakło obowiązkowych Painkillera, Hell Bent for Leather, Breaking the Law czy Living After Midnight.

Dobrze było stać z przodu, bo koncert był świetny również wizualnie. O ile każdy mógł zobaczyć „lasery” czy buchające ze sceny płomienie, o tyle warto było również przyjrzeć się z bliska członkom zespołu z Halfordem na czele. Rob często zmieniał stroje. Pojawił się m.in. w dżinsowej kurtce – prostej, lecz przywołującej na myśl czasy pierwszych płyt, w błyszczącej szacie Nostradamusa z judasowym krzyżem w ręce i w stroju, z którego rękawów zwisało kilkadziesiąt pasków od spodni. Oczywiście głównym motywem była skóra i ćwieki. Nie zabrakło chyba najważniejszego dla fanów momentu – na początku Hell Bent for Leather na scenie pojawił się motocykl, a Rob założył charakterystyczną czapkę i wymachiwał szpicrutą, wzbudzając rozbawienie w pierwszych rzędach.

Zagrali aż dwadzieścia jeden utworów, i to nie licząc tych w stylu The Hellion (które były zresztą odtwarzane z taśmy, więc kto by je liczył?), w tym dwa bisy. Znakomite pożegnanie z fanami – bo choć wciąż będą grali koncerty, a nawet zamierzają nagrać kolejny album studyjny, to jednak w trasę już nie wyruszą, co raczej wyklucza możliwość kolejnego występu w Polsce. Szkoda, że tak legendarny i, co o wiele ważniejsze, będący esencją heavy metalu zespół zagrał u nas tylko dwa koncerty, w tym jeden w dalekim od ideału składzie, ale trzeba się cieszyć z tego, co się ma.

fot: konferencja prasowa zespołu przed koncertem

felieton: Mazury - muzyczny cud natury

2011-07-26T17:13:00.009+02:00

"Znajdziesz tu swoją przygodę…”. To Krzysztof Klenczon. Śpiewał oczywiście. O Mazurach. A najpewniej myślał wtedy o Jeziorze Dużym Domowym w Szczytnie, nad brzegiem którego lubił wędrować z gitarą i przygrywał okazyjnie. Są świadkowie, którzy to wspominają. Jednym z nich jest Tadeusz Machela, olsztyński muzyk, który w ślad za Klenczonem chodził. I grywał potem z zespołem „Na Przekór” jego mazurskie nuty. Co do Klenczona to widziałem powrót jego prochów z dalekiej Ameryki, smutny, w kondukcie ulicami Szczytna , niedaleko wspomnianego jeziora. Na pewno tego by sobie życzył za życia, by po śmierci znaleźć „ tam cel swojej drogi wśród szumiących drzew”. Cytaty pochodzą z piosenki
Czerwonych Gitar „Wróćmy na jeziora”.

Co tak tu przyciąga, że nawet dusza rwie ? Tadeusz Machela już to opisywał w swych piosenkach , a pod koniec ubiegłego roku nazwał bezpośrednio „ Mazury Cud Natury”. Wcześniej z Kapelą Jakubową nagrał płytę pod tytułem „Mazury witają”, a solowym jego wydawnictwem jest „Salsa na Mazurach”. Nagrana z Piotrem Szymańskim, który niczym Santana wprowadza gitarowo rytmy latino w tutejszy klimat. I pasuje. I jest klarownie. Choć muzyków dzieli pokolenie i muzyczna biografia. Mazury łączą. Delikatność Tadeusza i dzikość Piotra obrazują mnogość emocji regionu. Zresztą wielu muzyków opiewa Mazury śpiewając o nich lub tworząc hymny, jak w przypadku Susie Q ze Szczytna , których lider, Roman Iwanowicz, przebywający na emigracji w Anglii, napisał tam epicką kompozycję o naszym regionie. Razem z emigracyjnymi muzykami z Mazur. Zrobił to, choć zagrał dla rodziny Hendrixa, choć przebywał w studiu nagraniowym zespołu UB 40 i zadowalał muzycznie Anglosasów na scenach ich pubów. Czegoś brakowało. Pod jego angielski dom podjeżdżał bus wyposażony w studio nagraniowe, które podczas sesji zamieniało się w mazurski przyczółek. Każda angielska sobota, stawała się dla niego polską, mazurską.

Tak jest też w przypadku piskiej formacji Graf Hotel, która o swej przynależności do Mazur Południowych śpiewa w utworze „ Dzieci Krainy Tysiąca Jezior” . W 2010 roku zespół wszedł do studia, aby nagrać krążek z kompozycjami opisującymi w tekstach tematykę Mazur. Grupa stała się już popularna, grając rock i blues, wystąpiła na Suwałki Blues Festiwal u boku sław: Ten Years After i Joe Bonamassy. Wydawać by się mogło, że taka tematyka jest niewdzięczna do wyśpiewania i może być podstawą do kpin. O Mazury, jakie cudne – to nadaje się do śpiewania przy ognisku, a nie na estradzie. Lepiej śpiewać o kontrowersjach dotyczących ciała i duszy. A jednak nie. Przykład Graf Hotel pokazuje, że można ot tak, po prostu zaśpiewać o miejscu, w którym się żyje i pracuje. Wokalista zespołu Piotr Syta jest współzałożycielem stowarzyszenia Muzyczna Scena Mazur Południowych, które wykazuje, że wyjątkowy charakter regionu przyczynia się od wielu lat do tworzenia niepowtarzalnego klimatu wokół wydarzeń muzycznych.

Muzyka piszan zostaje dostrzeżona przez Krzysztofa Bidzińskiego z muzycznyelblag.pl, który w 2010 roku wydał płytę „ Muzyczna Warmia i Mazury” promującą region. Umieścił ich w gronie 17 wykonawców muzyki z gatunku rocka, bluesa, metalu, dance, pop, ambient, punk, electronic i reggae. Na krążku słyszymy : The Lollipops z Olsztyna, Applemint z Morąga, C7 Band z Działdowa, Deep In Calm z Braniewa, Druga Zmiana z Bartoszyc, eeLTown z Węgorzewa, Exanimis ze Szczytna, Factory Of Sound z Kętrzyna, Five Of Green z Elbląga, FSN z Morąga, Graf Hotel z Pisza, HybaTy z Iławy, Hyperial z Dobrego Miasta, Popcore z Ostródy, Sandaless z Ełku, T-Box z Giżycka, TRANSkabel z Barczewa.

Scena muzyczna regionu to minstrele, samorzutni i nieformalni ambasadorowie Mazur. Bez wsparcia i konkretnego celu, mogliby w końcu opiewać to co przemija i staje się minione. Dlatego ważne są jednoczące inicjatywy. W listopadzie odbędzie się finał plebiscytu na 7 nowych Cudów Natury. Głosowanie na kandydujące regiony świata wciąż trwa. Wśród nich jest polska kandydatura - Mazury. Ma mocne samorządowe wsparcie, a także to najwyższe, gdyż na początku kwietnia Prezydent Bronisław Komorowski oficjalnie wsparł akcję - markę swym Urzędem. Czy promocja, którą tworzą muzycy i ta, kreowana przez samorządowców, mogą współgrać razem? Bywało różnie, nie zawsze ze zrozumieniem dla artystów, a często nawet z negacją ich działań. W tym przypadku widoczna jest spójność. Były emitowane przez internet cykliczne koncerty na stronie http://koncertowemazury.pl. W kolejnych tygodniach grały zespoły wykonujące wybrany rodzaj muzyki, kojarzony z różnymi krajami. W ten sposób słuchacze mogli przenieść się oczami wyobraźni w najdalsze zakątki świata, choć emitowana muzyka była grana przez zespoły pochodzące lub tworzące w województwie warmińsko-mazurskim. To cieszy, bo może również obok charakteru edukacyjnego, mieć ten realny – ochrony Mazur. Jak coś się ceni, to i ochrania.

Warto wspomnieć, że prekursorskim wydawnictwem promującym region, była płyta „ A jednak po nas coś zostanie – rock z Warmii i Mazur” wydana w 2002 roku , przez Polskie Nagrania i Radio Olsztyn. Zamieszczony został tam min. utwór „Polski Harlem” zespołu Harlem. Po kilku latach okazuje się, że Krzysztof Jaworski, gitarzysta zespołu, choć już tu nie mieszka, dalej jest wierny regionowi. We współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Warmińsko-Mazurskiego zespół Harlem realizuje projekt artystycznego wsparcia kampanii promującej oddawanie głosów. Zaprosili przyjaciół związanych z regionem, by wspólnie wykonując specjalnie napisany utwór spowodować zainteresowanie akcją jak najszerszego kręgu fanów każdego z Artystów. W nagraniach udział wzięli: Harlem (Jakub Weigel i Marcin Czyżewski - śpiew, Krzysztof Jaworski - gitary, Wojciech Kuzyk - git. basowa, Cezary Kaźmierczak - instr. klawiszowe, Jarosław Zdankiewicz - perkusja), Janusz Panasewicz (Lady Pank), Ryszard Rynkowski, Krzysztof Daukszewicz, Norbi, Wojtek "Łozo" Łozowski (Afromental), Piotr "Peter" Wiwczarek (Vader) , Paweł "Drak" Grzegorczyk (Hunter), Tomek Szymuś, Marcin Rumiński (Shannon), Chór ProForma , Chór Collegium Musicum , Paweł Ejzenberg, Czerwony Tulipan. Został zrealizowany teledysk, a sam utwór będzie miał premierę w sierpniu podczas specjalnie zorganizowanego koncertu.

Gdyby tylko Krzysztof Klenczon , guru mazurskiego środowiska muzycznego, był wśród nas, cieszyłby na pewno swoim głosem i gitarą wespół z Dżaworem. Dwóch Krzysztofów - taki duet jest już niemożliwy, ale jak Klenczon sam śpiewał „ Wrócisz tam z gitarą, gdzie ogniska blask”, więc mógłby się wydarzyć. To wszystko, cała wieloletnia muzyczna spuścizna, wydaje się być mocną bazą do kampanii zachęcającej do głosowania na Mazury. Oby jej efektem było też wsparcie dla muzyków, by nie migrowali i emigrowali, by ich tworzenie nie było tylko nostalgią. Siłą muzyków jest transmisja ich emocji, a te jak słychać są nieprzemijające.

ps. Zdjęcia z sesji nagraniowej kompozycji "Mazurski Cud".

recenzja: The Cuffs "Blood, Rhythm & Booze"

2011-07-04T21:31:00.006+02:00

Chciałbym zobaczyć film z ich udziałem. Straszny film. W reżyserii Roba Zombie. Zagrali by tam rolę upadłej kapeli w nocnej knajpie. Coś jak w obrazie „ Od zmierzchu do świtu”. Oczywiście musieliby źle skończyć… Tacy w ramoneskach idą tylko na zatracenie [ hehe ]. Choć są kwintesencją klasycznych horrorów, to nie są z innej epoki. Są z krwi i kości…rasowym rock’n’rollowym bandem. Ich energia rozjeżdża niczym walec drogowy. Nic nie pozostaje. The Cuffs wydali trzecią, najlepszą w swoim dorobku płytę – „ Blood, Rhythm & Booze”. Stacjonują w Morągu, choć są rodem z Warmii i Mazur, Kujaw i Mazowsza. Nie idą na kompromisy, przez co zasilają mocne grono undergroundowego, niezależnego obiegu muzycznego. Tak być nie powinno, bo ich muzyka śmiało może bronić się na falach radiowych. Nie muszą spełniać roli towarzystwa dla kierowców tirów, ciężkich motocykli, czy wytatuowanych męskich twardzieli, którzy w knajpach rozbijają butelki na głowach mięczaków. Dodają energii dla każdego zmęczonego dzisiejszym, pełnym wyzysku, oświeceniowym dniem. Pokazują, że można być sobą, twardym wobec codziennej niemocy.

Choć nie grają metalu, to ich czad jest większy niż niejednej ortodoksyjnej kapeli. Czym to robią? Duszą. Tylko feeling może wywołać taki efekt. Charakteryzują ich, niczym pirackie bandery, grane przez nich covery - Motorhead, Ramones, Misfits, Danzig, AC/DC . Niby proste granie, ale jakże trudne do odtworzenia – riff każdy może sobie zagrać, ale żeby szarpnął trzewia – to już nie takie proste. The Cuffs to potrafią. Wychodzą poza narzucające się pojęcia wykonując cover Depeche Mode „Never Let Me Down Again”. Może biorą przykład z Johnnego Casha, który też odgrywał repertuar Depechów i to jak…! A Casha też interpretują – jak wszystko inne – po swojemu. To hard rock na wysokim poziomie – krystaliczny, z domieszką psychobilly i punk. Wyciągnięty z pradziejów rock’n’rolla. Nie zapominają też o trzymaniu w napięciu , a tak jest z kompozycją „Semi Automatic Mania”, jak Glen Danzig wychodzą z ciszy, by potem grzmieć w całym bloku. Z takim napięciem spotkałem się wcześniej przy okazji płyty „Electric” The Cult – słuchając nowej płyty The Cuffs przeżywam to samo. Zespół tworzą: Max Rockatanski Archie Walker, Hubby Einstein, Kobzy King i Poncho Badger . Dla fanów kapeli wydawnictwo zawiera całą epkę "Conspiracy" z 2009.

Lista utworów:

1. Reputation

2. Helsinki sweden

3. Kill again

4. Soldier of fortune

5. Semi automatic mania

6. Graves cars & shakespeare

7. Play it right

8. Rockin' (in a world of shit)

9. Snake kiss romance

10. Superevil

11. Interceptor

12. Whispers

13. Can't stand fools

14. N.L.M.D.A.

recenzja : The Lollipops – Hold

2011-06-13T11:48:00.003+02:00

Debiut w barwach Agencji Fonograficznej Polskiego Radia S.A. . Noise-owy kwintet z Olsztyna , którego singiel „Good Girl” , stał się małą sensacją na indie rockowej scenie w 2009 roku .

Nie ulega wątpliwości, że rodząca się popularność zespołu wynika z olbrzymiego zainteresowania alternatywną muzyką nie tylko w Polsce, ale też na świecie. Podobne inspiracje jeszcze 10 lat temu nie dawały powodzenia zespołom pokroju Ścianki, czy Pogodno. Musiały przejść muzyczną transformację, by znaleźć miejsce na rynku muzycznym.

The Lollipops pomaga w promocji zainteresowanie mediów – grają koncerty w studiach radiowych: radiowej Trójki , Radia Pik, Radia Olsztyn i na festiwalach: Top Trendy. Mają też rodzimą konkurencję, a taką na pewno jest zespół MS. No One, który nie pozwala rozleniwiać się olsztynianom.

Niewątpliwie atutem zespołu i debiutanckiej płyty jest Kasia Staszko. Porównywana do wielu wokalistek, najbardziej oscyluje wokół takich solistek jak Kristin Hersh, czy Tanya Donelly. Doskonała interpretacja angielskiego tekstu – to rzadkość na polskim rynku. Dzięki temu zespół tak chętnie jest już wysyłany z płytą na zachodni rynek. Na pewno poradziłby tam sobie. Inspiracje, do których sami się przyznają, czyli wpływy The Raveonetts, czy The Kills, to wg mnie przykrywka dla głębszych źródeł - alternatywy amerykańskiej granej w latach 90-tych przez Throwing Muses, Belly, czy The Breeders. Słychać też noisowy wpływ Dinosaur Jr. Ze współczesnych wykonawców najbardziej ekspresją i wykonaniem pasują do zespołu Harlem, tria z Austin w stanie Teksas. Dlatego te analogie do muzyki lat 60 ,czy to podkładany Jonny Cash, Elvis Presley, The Velvet Underground, są takie namacalne i słyszalne, choć pośrednie.

The Lollipops to także gitary i sekcja rytmiczna. Pierwsze robią brudny, hałaśliwy zgiełk, ale miły dla ucha. Dobrze, że produkcją płyty zajął się Maciej Cieślak ze Ścianki – lepiej być nie mogło. To muzyczne ziarno padło na podany grunt. A sekcja momentami jest bardzo psychobilly – gdzieś tam pewnie post ramones’owskie inspiracje też funkcjonują.

12 utworów, na 12 miesięcy w roku. Dlatego płyta nie nuży, choć muzycy pewnie nie mają postawionego sobie za cel schlebiania słuchaczowi, choć mamy tu i chwytliwe melodie, pokroju The Cranberries.

Czekam na następną płytę – mam nadzieję, że w barwach 4AD, Matadora lub Sub Pop.

Czytaj recenzję:

gramy.to

Tu Olsztyn

track lista:

The Lollipops – High!

01. You Forgot My Name (2:46)
02. Jack Horror Show (3:42)
03. Hello, Farewell (4:01)
04. Seaside Neon Love (4:10)
05. Let's Go Baby (3:05)
06. Girls' Night Out (3:10)
07. Long Way Home (4:14)
08. Tonight Tonight (2:10)
09. Young Boy (4:07)
10. Trash-Bottles-Guns (4:17)
11. Candy Cigarette (3:44)
12. Good Girl (Hold! Version) (4:25)

Produkcja: Maciej Cieślak, Marcin Bors
Miks i mastering: Marcin Bors, Studio Fonoplastykon
Realizacja nagrań: Maciej Cieślak
Nagrania zrealizowano w Studiu im. Adama Mickiewicza Oddział w Warszawie

recenzja & fotorelacja / Sonisphere Festival 2011

2011-06-10T13:59:00.013+02:00

Recenzja Sonisphere Festival 2011 by Mateusz Kasjaniuk

10 czerwca mieszkańcy Warszawy obudzili się w mieście, które nagle pełne było dziwnie ubranych, długowłosych fanów muzyki metalowej. Autobusy jadące do Bemowa zostały zdominowane przez ludzi z koszulkami Iron Maiden czy Motörhead, o terenie o promieniu kilku kilometrów wokół samego lotniska nawet nie wspominając. Kasjerki w pobliskim supermarkecie przeżyły prawdziwy szturm. Nie trzeba chyba było nikomu mówić, że na Bemowie ma się zaraz odbyć naprawdę głośny koncert.

Około godziny 13 na teren lotniska zaczęto wpuszczać pierwszych fanów. Wielu od razu gorączkowo rzuciło się w kierunku barierek, by być jak najbliżej sceny, co dało się zaobserwować szczególnie w strefie Golden Circle, gdzie później miały się odbyć ciężkie boje o przetrwanie. Oczywiście nie brano pod uwagę tego, że napór tysięcy ludzi może być trudny do wytrzymania – ujrzenie gwiazd festiwalu z bliska było tego warte.

Niemal równo o godzinie 14.40 (w przeciwieństwie do wielu koncertów, jakie miałem okazję zobaczyć, tutaj z góry ustalonej rozpiski trzymano się dosyć ściśle) na scenie głównej pojawił się pierwszy zespół – Killing Joke. Zagrał kilka dynamicznych utworów, podczas których najbarwniejszą postacią był z pewnością wokalista, ubrany w wojskowy kombinezon i wymalowany na biało. Jego choreografia rzeczywiście obfitowała w toporne ruchy, przypominające gesty militarne – sporo było marszu, a istotne partie wokalne były akcentowane energicznymi wymachami ramion. Sama muzyka była moim zdaniem niestety dość bezbarwna, i to na tyle, że niewiele zapamiętałem z tych utworów. Najbardziej zapadła mi w pamięć dziwna i niezbyt fortunna wypowiedź wokalisty, który nawoływał „amerykańskie twarze” do wywalczenia wolności w kraju, do którego przybyli, co, jak zauważyłem, spotkało się z pewną konsternacją przynajmniej niektórych widzów.

Następnie akcja przeniosła się na małą scenę. Niestety, ze względu na umieszczenie jej z boku placu koncertowego, kilkaset metrów bliżej wejścia niż scena główna, większość osób z rejonu najbliżej sceny nie miało szans ani na porządne przyjrzenie się, ani wsłuchanie w grające tam zespoły. W związku z tym o tamtejszych wydarzeniach za wiele powiedzieć nie mogę. Na podstawie widzianego nagrania, nakręconego podczas występu Huntera (pomiędzy Motörheadem a Ironami) jestem w stanie jedynie stwierdzić, że fani pod małą sceną także świetnie się bawili, a rozkręcone tam pogo było bardzo dynamiczne. Nic zresztą dziwnego, w końcu Hunter należy do czołowych przedstawicieli polskiej muzyki metalowej.

Kolejnym zespołem na scenie głównej był Devin Townsend Project. Jak dla mnie występ tego zespołu był jedną, wielką pomyłką. Początkowo zapowiadało się nienajgorzej – co prawda wystąpiły pewne problemy techniczne z mikrofonem, lecz wydawało się, że wokalista to całkiem sympatyczny gość z dystansem do swojej osoby. Niestety, zbyt dużym. Szybko wyszło na jaw, że spora część jego popisów to niezbyt wyrafinowane wariacje na temat seksu. Muzycznie było niewiele lepiej – co prawda utwory wyróżniały się nietypowym u przedstawicieli płci męskiej, operowym wokalem, lecz muzyka opierała się na jak najgłośniejszym hałasie. Huk w pierwszym rzędzie był niesamowity, a naprawdę szkoda mi było psuć sobie słuch na tak miernym występie. Z niecierpliwością czekałem, kiedy pojawi się pierwsza na tym festiwalu (z pominięciem małej sceny – z powodów podanych wyżej) gitarowa solówka, choć odrobina finezji.

Na szczęście nie musiałem długo czekać, bo Volbeat okazał się zespołem z zupełnie innej pólki niż poprzednie. Żartobliwie określili się „Iron Maiden z Danii”, co prawda nieco na wyrost, lecz w porównaniu z Devinem rzeczywiście brzmieli niesamowicie. Grana przez nich muzyka z pogranicza rocka i heavy metalu była całkiem przyjemna, i właściwie wadził mi tylko wokal. Moim zdaniem momentami był on zbyt łagodny, ocierający się o inne rejony muzyki, ale można to uznać za drobiazg.

Później wystąpił Mastodon – zespół otrzymał na swój występ godzinę, czyli tyle samo, co Motörhead. Przyznam, że żywiłem co do Mastodona pewne nadzieje. Nazwa ta niejednokrotnie obijała mi się o uszy, choć nigdy razem z muzyką; liczyłem na to, że rozgłos idzie w parze z talentem. Czy jest tak rzeczywiście, jest już kwestią gustu. Mi ten zespół raczej nie pasował – zapewne głównie dla tego, że koncert trwał już dobre trzy godziny, a Mastodon, przynajmniej na tym występie, najbardziej pasował mi do określenia „rzeźnia” i nieco mnie zmęczył. Grali ostro, bez wytchnienia, i choć momentami pojawiał się jakiś ciekawy motyw, całokształt po prostu dawał w kość. Może w innych okolicznościach podszedłbym do tej muzyki inaczej, ale wgniatany w barierki z niecierpliwością czekałem na gwiazdy festiwalu.

Motörhead... po tym zespole przynajmniej wiedziałem, czego się spodziewać, i zdecydowanie się nie zawiodłem. Zaczęli z przytupem, bo od „Iron Fist”, po czym klasycznie poinformowali publikę, że grają rock'n'rolla. To było zresztą widać na pierwszy rzut oka – nawet gdyby ktoś został nagle pozbawiony słuchu, bokobrody Lemmy'ego, energiczna gra gitarzysty Campbella i show, jaki prezentował na perkusji Mikkey nie pozostawiały co do tego żadnych wątpliwości. Rozruszani po części Mastodonem fani szaleli – nic dziwnego, w końcu koncert Motörhead był tak pełen mocy, że moim zdaniem przyćmił nawet Ironów. Wśród kolejnych utworów znalazły się m.in. „Stay Clean”, „Going to Brazil” oraz obowiązkowe „Ace of Spades” i „Overkill”. Nie zabrakło też utworów z najnowszej płyty: „Get Back in Line” i „I Know How to Die”. Widać, że Lemmy i spółka znają umiar i w tym zaledwie godzinnym występie postawili na znane utwory. Moim faworytem z tego występu jest „In the Name of Tragedy”, wyjątkowo dynamiczny utwór okraszony pokazową solówką perkusyjną, w której pałeczki wzlatywały w powietrze niemalże pęczkami... a perkusista mimo to nie przestawał grać! Ten pokaz w pewien sposób zrekompensował to, że Nicko z Ironów był zza swoich garów praktycznie niewidoczny i właściwie nie dało się z nim złapać żadnego kontaktu, nawet z najbliższych rzędów.

Czas na zespół dnia przyszedł niedługo po zmroku. O godzinie 21, po długim rozstawianiu się umilanym pojedynczymi dźwiękami utworów Huntera, dolatującymi jakimś cudem z małej sceny, z głośników zabrzmiał swego rodzaju prolog do konceru - „Doctor Doctor”, wyśpiewany chórem również przez fanów. Na scenie wciąż pusto... W końcu rozbrzmiało intro z tytułowego utworu z najnowszej płyty, podczas którego na telebimach zaczęły ukazywać się sceny rodem z filmu science fiction – do czego zresztą nawiązywały również dekoracje. I w końcu, po ciągnącym się w nieskończoność oczekiwaniu, przed licznymi metalowcami ukazał się zespół w swoim standardowym składzie. Koncert, co by o nim nie mówić, był świetny. Pomimo tego, że większość utworów (aż pięć!) pochodziło z najnowszej, jak na Ironów nietypowej płyty, a inne trzy pochodziły z „Brave New World” i „Dance of Death” (czyli z nowszego okresu twórczości IM – według obiegowej opinii gorszego od wcześniejszych lat), Brytyjczycy zaprezentowali świetną formę (co prawda Bruce'owi zdarzyło się nie wyrobić w jednym czy dwóch momentach, lecz nie zaważyło to zbytnio na całokształcie).

Jeżeli nawet komuś niespecjalnie pasują nowsze płyty Iron Maiden, miał okazję posłuchać także licznych klasyków. „2 Minutes to Midnight”, „The Trooper”, „The Evil That Men Do”, „Fear of the Dark” i „Iron Maiden” skłoniły rzesze przybyłych do wspólnego śpiewu i intensywnego machania głowami. Jeżeli dla kogoś i to było za mało, z pewnością entuzjastycznie przyjął bisa – składał się on tylko z już uznanych utworów, czyli „The Number of the Beast”, „Hallowed Be Thy Name” i „Running Free”. Po zakończeniu koncertu tradycyjnie wybrzmiało „Always Look on the Bright Side of Life”.

Jako że scena główna nie była zbyt duża, dekoracje siłą rzeczy nie mogły być tak imponujące, jak podczas ostatniej wizyty tego zespołu w Polsce. Główną rolę pełniły skrzynie z motywami z „The Final Frontier”, ułożone w podest, po którym oczywiście biegał Bruce. Za tło robiły płachty z obrazami, nawiązującymi do akurat granego utworu. Niekiedy pojawiały się bardziej finezyjne elementy – jedną z gwiazd występu był najnowszy wizerunek Eddiego, zarówno w postaci wielkiej, wyłaniającej się z tyłu głowy, jak i w pełni sprawnej, chodzącej kukły, ze zmiennym powodzeniem atakującej gitarzystów. Podczas „The Number of the Beast” pojawiła się za to okazja ujrzenia tytułowej bestii, spowitej strzelającymi w górę kłębami dymu.

Osobiście jestem bardzo zadowolony z tegorocznego Sonisphere. Dobór artystów raczej nie może budzić zastrzeżeń (tak, supporty mogłyby być lepsze, ale nie można mieć wszystkiego...) i podejrzewam, że w roku następnym, tak samo jak w przypadku tej i poprzedniej edycji, ujrzymy zespoły z najwyższej półki. Tymczasem – up the Irons!

* * *

Fotorelacja Sonisphere Festival 2011

* * *

P.S. Magiczna Kostka Motorhead prosto ze sceny...

Iron Maiden... ( ...że w ogóle foty zostały zrobione to cud - był cały czas amok, amok, amok... )

Motorhead... ( klasyka ! innych foto nie dało zrobić - było tylko pogo )

Mastodon... ( hmmm... bas zabił wszystko... )

Volbeat... ( i to jest radość z grania - rock'n'roll )

Devin Townsend Project live ... ( ekscentryk - brawo! )

Setlista z występu i koncert Killing Joke.. ( po raz pierwszy od 28 lat w oryginalnym składzie - OK )

Widok spod sceny głównej... ( jeszcze luzik )

wjazd do Warszawy ( noc i mgła )

archiwum recenzji / THE CLASH - "From Here To Eternity"

2011-06-10T11:46:00.008+02:00

Przedstawiam archiwum moich recenzji zamieszczonych w rożnych pismach - zaczynam od Metal Hammer. Choć zmieniłbym dzisiaj kilka spostrzeżeń , to jednak konstatuję, że nie ma się czego wstydzić po latach :))

* * *

link do recenzji: muzyka.onet.pl

"Rock jest siłą polityczną, był nią zawsze, chociaż nie wszyscy pragną o tym pamiętać" - przekonywał lider zespołu, Strummer. Zespół The Clash od samego początku próbował obudzić w Brytyjczykach ducha rewolty, jednak pobudził tylko show bussines do inwestowania w takie zespoły, jak The Clash. W końcu sam zespół wpędził się w ślepą uliczkę, śpiewając o buncie przeciw policji, na koncertach, na których jedyną ochronę stanowili właśnie policjanci.

Może i dlatego zespół w 1985 roku przestał istnieć. Nie można być punkiem i zarabiać na tym pieniądze, prowadzi to w końcu do obłudy. Zresztą tak naprawdę punkowe były tylko dwa pierwsze albumy The Clash - "The Clash" i "Give'em Enough Rope". Reszta twórczości to kombinacja różnorodnych stylistyk od reggae po gospel i rock'a'billy. Gdyby nie teksty, to zespół uchodziłby za kolejną gwiazdę rocka.

Strummer pisał o bezrobociu w Wielkiej Brytanii, ruchu sandinistów, konfliktach w Angoli i Salwadorze. Szczerze mówiąc The Clash nie zasłużyli sobie na miano legendy muzyku punk, ale po rozpadzie Sex Pistols umiejętnie wypełnili lukę powstałą po tym zespole. Stali się gwiazdą rock'n'rollową w punkowych fryzurach. Zespół wydał zaledwie 6 płyt, z których każda odniosła sukces. Obecnie zespół doczekał się nawet płytowego tribute, na którym utwory The Clash wykonują m.in. Indigo Girls i Face To Face. Po rozpadzie grupy o muzykach The Clash słuch prawie zaginął. Strummer został trzeciorzędnym aktorem i pisał muzykę do filmów oraz nagrywał z grupą The Latino Rockabilly War. Mick Jones tworzył z zespołem Big Audio Dynamite, Headon nagrywał solowe albumy, a Simonon utworzył grupę Havana 3am. Kuszeni przez wydawców olbrzymimi pieniędzmi, członkowie grupy jak do tej pory nie zeszli się, by stworzyć rasowy comeback.

Nie wiem, jak udało się namówić muzyków, ale wydawnictwo "From Here To Eternity" ukazało się jako kolejna płyta zespołu - pierwsza po wydanym w 1985 roku albumie "Cut The Crap". Jest to płyta koncertowa, co ważne, pierwsze koncertowe oficjalne wydawnictwo w dyskografii zespołu. Nagrania obejmują okres między 1978 a 1982 rokiem. Z tego też czasu znajdują się nagrania na tej płycie. Większość, bo aż siedem, pochodzi z pierwszej płyty, nie ma ani jednego z albumu "Give'em Enough Rope", co mnie bardzo dziwi. Pojawiają się za to hity: "The Guns Of Brixton" z wydawnictwa "London Calling", utwór "The Magnificent Seven" z płyty "Sandinista!" oraz "Should I Stay Or Should I Go?" i "Straight To Hell" z albumu "Combat Rock". Pojawia się także nagranie "Armageddon Time" wykonywany razem z Mikey Dread.

Płyta jest zapisem fragmentów koncertów z 1978, 1980, 1981 i 1982 roku. Miksem nagrań archiwalnych zajął się Bill Price, a płytę wyprodukowali członkowie zespołu The Clash. Wybrano na tę płytę bardzo dynamiczne, rock'n'rollowe i punkowe wykonania utworów studyjnych. Wyszła z tego bardzo mocna, wręcz czadowa płyta, a nagrania wykonane są z młodzieńczą energią. To dobry zamysł i umiejętne przedstawienie zespołu dzisiejszym słuchaczom, którzy The Clash nie znają. Dzięki tym numerom mogą formację polubić, ale nie koniecznie muszą sięgać po stare, studyjne albumy grupy, gdyż mogą się rozczarować. Wystarczy płyta "From Here To Eternity".

* wkręcanie *

2011-03-18T10:00:00.012+01:00

Dopuściłem się poprzednio malej prowokacji - Tekst * Idą ludzie Babilonu * napisałem i opublikowałem w piśmie literackim Portret kilka lat temu. Jest to fragment większej całości związanej bardziej z wyborami życiowymi i ich słusznością niż z jakimś konkretnym faktem. Jednak widząc wokół, że niewiele się w kraju zmienia, a wręcz przeciwnie, że człowiek coraz bardziej się zatraca - postanowiłem tekst, po skrócie, przypomnieć. Z wątków oplecionych pożądaniem oddawania pokłonów mamonie, wzbudziło największe zainteresowanie poruszenie tematu specyficznych programów telewizyjnych, gdzie celebryci oceniają szarych obywateli w różnych kontekstach, z których obecnie jest na topie ocena umiejętność śpiewania i muzykowania.
Temat jest emocjonalny, gdyż weszły do obiegu nowe programy, które dodatkowo rywalizują ze sobą. Są realizowane wg najnowszych technologii, z zaangażowaniem potężnego PR. Stały się magnesem. Można się nawet z nimi identyfikować, bo biorą w nich udział ludzie z najbliższej okolicy - ulicy, miasta, regionu. Olsztyn ma mocną pozycję, bo w poprzedniej edycji jednego z programów olsztynianin był bliski zwycięstwa, a obecnie wśród uczestników mamy cały zespół z Olsztyna, a drugi częściowo ze Szczytna - wśród jurorów jest olsztynianin i była olsztynianka. Rodzą się zatem sportowe emocje , niestety w stylu igrzysk rzymskich. Facebook aż kwiczy. Telewidzowie zostali wkręceni w ocenianie uczestników. W postawienie się w roli jurorów. I to zawęża odbiór i ocenę tych programów jako Wartości. Nie martwimy się losem ocenianych, tylko zwycięstwem naszego gladiatora.
Nie ma potrzeby zastanawiać się nad intencjami uczestników, są jasne, bezdyskusyjne, często autentyczne - idealne do wyśmiania, obnażenia, pokazania króla nagim. Ważne, bo decydujące, są intencje drugiej strony. Te wskazują sami jurorzy, choć nie oni są tutaj demiurgami, tymi są niewidoczni pomysłodawcy i producenci, są jednak najważniejszym elementem. Najbardziej widoczni, świadomi bardziej lub mniej, zarażają pasożytem grzechu wypaczenia życiowego celu. Niektórzy wulgarni i okrutni, inni z łagodnością na anielskiej twarzy oraz łzami w oczach, pod czapeczką z logo zespołu Behemot, są tylko odzwierciedleniem całej rzeszy współczesnych kapłanów mamony.
By nie być gołosłownym zacytuję Stinga, który wypowiedział się na temat losu uczestników takiego programu telewizyjnego:
" [...] śpiewający [ ...] są upokarzani, gdy odpadają w kolejnych odcinkach. Przerażające jest dla młodego człowieka czuć takie odrzucenie. To opera mydlana, która nie ma nic wspólnego z muzyką. Telewizja jest bardzo cyniczna".

* Idą ludzie Babilonu *

2011-03-04T09:23:00.005+01:00

Cennik to dzisiejsze tablice Mojżesza. Tam są przykazania cywilizowanego człowieka. XXI wieku. Pieniądz ponad wszystko. Odmieni życie, da mannę z nieba. Rozdziela na biednych i bogatych. Na nędzników i pariasów. Na dymających i wydymanych. Na panów i sługi. Na szefów i roboli. Na chamów i tych z kulturą osobistą. Na zawodowców i amatorów.

Gaża gwiazdy polskiej estrady jest nie do pojęcia przez zwykłego zjadacza chleba. To ceny z kosmosu. Bajka. Zimowa opowieść. I do tego ta hierarchia. Debiutujący wydaną płytą zaczynają od 1,5 tyś złotych, a uznane komercyjnie tuzy zaczynają od 80 tys. A ilu jest 'tyraczy', którzy jeżdżą i koncertują za zwrot kosztów podróży. Tych się poniża , traktuje jak popychadła estradowe – ale idą na to, widząc swoje światełko w tunelu... do bycia KIMŚ ZNACZĄCYM.

ARTYSTA na topie. Czy to źle, że ma pieniądze? Źle w zależności od tego co z nimi robi, jak nimi dokazuje, jak się w nich pławi. Z tego co widać na rautach, w telewizji i gazetach , to wielkie gwiazdy mają w dupie tych, którzy ich wykreowali, czyli fanów. Swoją wierną publiczność. Tak naprawdę dostrzegają ich wówczas, jak wypowiadają się na temat piractwa fonograficznego. Najczęściej lżąc i wyzywając. Od złodziei i ch...w. Żądają zrozumienia dla siebie, nie okazując jego swoim fanom. Ten, który modli się o płytę, bo go nie stać wydać 30 złotych, nie może być zrozumiany przez tego, który bierze za koncert 30 tysięcy złotych. A gdy dochodzi do częstych sytuacji, kiedy artysta inkasuje gażę w wysokości 100 tyś złotych? Jak jeszcze nie tak dawno Ich Troje? Kiedy ma się sytuacje rodem z Brazylii, kraju finansowych kontrastów i to w naszych realiach, to burzy się krew. Wycieka śmierdzącą ropą z Muzykujących Bogaczy wywyższanie i monstrualny egoizm. Czują perfumy, choć to odór zgnilizny. Najgorszej, bo duszy. Ja jestem panem świata, a wy jesteście wielbiącym tłumem.

Rodzą się programy telewizyjne jak niedawny Idol, w którym jurorzy są idolami-pariasami , a niedoszli idole poniżanym i wyśmiewanym plebsem. Paranoją jest akceptacja takiego stanu rzeczy przez poniżanych, którzy zdają się masochistycznie zgadzać na taką formę, poprzez masowe w niej uczestniczenie. Idą na rzeź , by wzbogacić ELITĘ.

A jurorzy? Cynicznie pokazują, jak można na stare lata dorabiać kreowaniem się na pozerstwo. Na końcu dochodzi rzesza widzów - delektujących się poniżaniem. Ten obraz dopełnia życie sfer politycznych i społecznych , które jawi się jak najgorszy z filmów o braciach Soprano. Z kraju zrobiono jedno wielkie koryto – na każdym z jego publicznych przejawów. A wszystko w imię najważniejszego bożka cywilizowanego świata – Mamony.

Ale... biada, biada Babilon upada.... „ bo nadszedł Wielki Dzień Jego gniewu, a któż zdoła się ostać?”

Gary Moore, RIP

2011-02-07T13:51:00.004+01:00

Dziś w audycji Gary Moore i jego muzyka. Irlandzki gitarzysta nie żyje. Żałuję, że ponad rok temu nie byłem na jego warszawskim koncercie - nie sądziłem, że może to być ostatnia szansa zobaczyć go w akcji. W ostatniej dekadzie powrócił do ostrego bluesowego grania, choć znany był też jako hard rockowy gitarzysta. Najlepsza jego wręcz heavy rockowa płyta to"Victims of the future" z 1983 roku, a najlepszy album koncertowy to wydany rok później "We Want Moore!". Mało kto zdaje sobie z tego sprawę, że jego współpraca z Jackiem Brucem , była dla fanów zakamuflowanym, ale tym właściwym powrotem Cream, w przeciwieństwie do późniejszej reaktywacji z Claptonem.

Zaczynamy dziś o godz.21.15 / 07.02.2011 - Radio Olsztyn S.A.

Wszyscy odwiedzający od wczoraj jego internetową stronę mogą przeczytać smutną wiadomość:

It is with deep sorrow and regret, that we have to announce that Gary Moore passed away while on holiday in Spain last night.

Our thoughts are with his children, family and friends at this sad time.

Gary Moore, RIP

1952-2011

Enej w Głową w Mur / 10.01.11 / g.21.15

2011-01-10T19:04:00.003+01:00

Enej w audycji Głową w Mur. Jest okazja porozmawiać o nowej płycie zespołu - 'Folkorabel', ale przede wszystkim będę pytał o wczorajszy finał WOŚP. Enej zagrał wczoraj 4 razy przemieszczając się z jednego miejsca Polski w drugie. Rozpoczęli już z samego rana z kopalni Guido 320 metrów pod ziemią, potem zagrali w Chorzowie, następnie 2 razy w Warszawie.

Trzeba przyznać, że zespół ostatnio się nie oszczędza - są wszędzie, w trasie koncertowej i na planie teledysku, który niebawem.

audycji można słuchać online: http://www.ro.com.pl/posluchaj

Info:

Zespół Enej to energetyczny rock z dokładką folku, dolewką ska, a całość okraszona niebanalną nutą wschodniego akordeonu przeplatającego się z dźwiękami hucznej sekcji dętej.

W 2008 r. zespół wydał swoją debiutancką płytę „Ulice”, którą promowały dwa single - „Ulice” oraz „Komu”, ale nieoficjalnym singlem jest też „Kortowiada”- hymn olsztyńskich juwenaliów.
Folkorabel muzycznie jest dużo bardziej skierowany „na wschód” w porównaniu z pierwszą płytą, część tekstów śpiewana jest w języku ukraińskim, pojawia się bałkańska sekcja dęta i nieodłączny akordeon.

Na płycie znajduje się 12 numerów skomponowanych przez liderów zespołu, oraz klasycznie jeden cover. Pierwszym singlem, który promuje drugi krążek jest „Radio Hello”.
Ogromnym sukcesem zespołu był koncert w 2010 r. na dużej scenie XVI Przystanku Woodstock.

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn / 03.01.2011

2011-01-03T17:41:00.006+01:00

Dzisiaj mocno rockowe i bardzo subiektywne podsumowanie 2010 roku. Zapraszam o godz.21.15 http://www.ro.com.pl/posluchaj

zdj. Hunter - Węgorzewo 2010

zdj. Brendan Perry - Ostróda 2010

zdj. AC/DC - Warszawa 2010

ProgRock.org.pl :: Serwis Rocka Progresywnego - Art. Rock - 28.12.2010, Olsztyn, Klub Grawitacja

2011-01-03T12:56:00.001+01:00

zdj. Paweł Tryba

ProgRock.org.pl :: Serwis Rocka Progresywnego - Art. Rock - 28.12.2010, Olsztyn, Klub Grawitacja

De Press / "Suplikacje. Święty Boże"

2011-01-03T12:43:00.000+01:00

"Suplikacje. Święty Boże" . Aranżacja : Michał Skarżyński. Śpiewa: Andrzej Dziubek, DePress.

ArtRock znów na scenie!

2010-12-28T09:19:00.005+01:00

Zapraszamy na koncert!

W swoje 30 urodziny i po 27 latach z powrotem na scenie!

Legendarna olsztyńska grupa lat 80

*ART ROCK*

wystąpi 28.12.2010 o 20:00 w klubie studenckim Grawitacja w Olsztynie!

We wczorajszej audycji gościł wokalista zespołu Mirosław Dublan

Art Rock w Głową w Mur / 27.12.10

2010-12-27T18:06:00.003+01:00

Dziś w audycji próba podsumowania muzycznego 2010 roku.

Idealnie wkracza w ten temat olsztyński zespół Art Rock. Za sprawą wydarzenia, które dopiero przed nami...

28 grudnia 2010 o godzinie 20 w studenckim klubie Grawitacja będziemy świadkami nie lada wydarzenia.

Na scenie wystąpi Art Rock, słynna olsztyńska grupa rockowa lat 80-tych zaliczana do ruchu Muzyki Młodej Generacji. Muzycy zaprezentują dobrze znane fanom utwory, ale w odświeżonych aranżacjach, a także nowe kompozycje. Zespół zagra w, pamiętanym i lubianym przez wszystkich, składzie: Mirosław Dublan (voc), Krzysztof Zawistowski (git), Andrzej Dondalski (bas), jedynie na stanowisku perkusisty nastąpiła zmiana, tu zobaczymy młodego i utalentowanego Adama Grzelaka (dr).

Szczęśliwy bieg wydarzeń sprawił, że najpierw doczekaliśmy się płyty „Upiorne Tango” wydanej w 2008 roku przez Metal Mind Productions, a teraz możemy znów wspólnie wystąpić na żywo - mówi A. Dondalski. To właśnie ze spektakularnych koncertów zasłynął kiedyś Art Rock, który zagrał ich setki w całej Polsce. Tym razem zespół wraca do Olsztyna świętować swoje 30 urodziny. To niesamowite uczucie i sami jesteśmy ciekawi jak zaprezentujemy się po 30 latach. Mamy nadzieję, że wśród publiczności zobaczymy kilku starych fanów. Serdecznie zapraszamy!

Wstęp wolny na koncert!

Audycji można słuchać on-line: http://www.ro.com.pl/posluchaj dziś od godz.21.15.

Guy Manning w audycji Głową w Mur / 20.12.10

2010-12-20T20:45:00.004+01:00

Dziś w audycji rozmowa z Guyem Manningiem, która przeprowadził Paweł Tryba. Guy jest przedstawicielem brytyjskiej sceny progresywnej. Wydal płytę Charlestown.

Dodatkowo będzie bardzo świątecznie : Halford & Kuśka Brothers

W audycji recenzja z warszawskiego koncertu metalowców z Helloween.

Można słuchać online: www.ro.com.pl/posluchaj

Foto Underground / Rockowania Mława 2010

2010-12-14T12:02:00.012+01:00

Punkt widzenia - aparatem jurora - Rockowania Mława 2010.

13 grudzień / Głową w Mur od g.21.15

2010-12-13T14:00:00.002+01:00

Dziś wywiad z Piotrem Lenkiewiczem z zespołu H5N1.

Piszą o sobie:

"Zima 2006 r. w Toruniu. Atak mrozu, śniegu i ptasiej grypy powalającej łabędzie na wiślanym brzegu. Wszystkie te elementy, do których dodano studencki zapał przykryty warstwą mroźnej pokrywy, rock'n'rollową ekspresję i zamiłowanie do długich, nocnych rozmów Polaków przy gitarowym akompaniamencie, wywołały mieszankę wybuchową, która wczesną wiosną objawiła się światu powstaniem zespołu H5N1.

Grupa ewoluowała, zmieniał się skład i pomysły na muzyczne drogi, jednak nieprzerwanie bawiła publiczność swoją muzyką na licznych koncertach. Prawdziwą rewolucję zespół przeżył w roku 2009. Gruntowna zmiana składu, wytężona praca, mnóstwo prób i jeszcze więcej zapału pozwoliły powrócić na scenę ze świeżością, energią i nowymi, energetycznymi piosenkami. Członkowie H5N1 byli pomysłodawcami i współorganizatorami jednego z ciekawszych wydarzeń 2009r.: I Toruńsko-Olsztyńskiej Muzycznej Bitwy o Kopernika. Dwudniowa impreza przyciągnęła na koncerty prawdziwe tłumy, a także pozwoliła wypłynąć H5N1 na szersze wody. Kilka dni później zespół zagrał swój największy jak dotąd koncert, w wypełnionej po brzegi bydgoskiej hali „Łuczniczka” na wielkich otrzęsinach studenckich.

Pierwsze półrocze roku 2010 było dla zespołu bardzo pracowite – mnóstwo wyjazdów, koncertów, prób, a do tego prace w studio nagraniowym. W maju wraz z częstochowskim zespołem Dreg H5N1 zagrało w „Rockowej majówce” - swojej pierwszej trasie koncertowej, od Bałtyku po Śląsk. W tym samym czasie utwór „Amfetamina” okupował pierwsze miejsca w toruńskich i trójmiejskich studenckich rozgłośniach radiowych. Zespół uczestniczył również w renomowanych festiwalach, rozgrzewał publiczność na juwenaliowych koncertach, ale ukoronowaniem wszystkich tych chwil, było zwycięstwo w organizowanym przez największą toruńską rozgłośnię radiową Radio GRA plebiscycie „Toruńskie Gwiazdy” i otrzymanie nagrody Prezydenta Torunia, jako muzyczna:

„Nadzieja Roku”.

Październik 2010r. to premiera wydanej samodzielnie płyty EP pod tytułem „Generał”, na której znalazły się utwory zarówno doskonale znane wiernym fanom, jak też całkiem nowe. Zespół wypracował swój własny, charakterystyczny styl, a energia, żywiołowość i emocje, jakie towarzyszą im na koncertach, skutecznie udzielają się bawiącej się na nich publiczności.

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn / 06.12.2010

2010-12-06T19:01:00.002+01:00

Oczywiście w audycji Św. Mikołaj :)))) Moc prezentów - rozdajemy z paczki Sanata C. w trakcie trwania audycji. Konkurs facebookowy & smsowy.

A dodatkowo oczywiście... recenzje weekendowych koncertów TSA w Olsztynie i WASP w Warszawie. Gościmy Pawła Karpiszena i Pawła Trybę.

Specjalnym gościem będzie Marek Piekarczyk z TSA - wysłuchamy opowieści o początkach zespołu.

Głową w mur dziś o 21.15 / 29.11.10

2010-11-29T10:00:00.005+01:00

ZIELONE LUDKI z Działdowa laureatem IX OGÓLNOPOLSKIEGO FESTIWALU MUZYKI MŁODZIEŻOWEJ „ROCKOWANIA MŁAWA 2010” .

W audycji relacja z festiwalu i wywiad z laureatem.

Tegoroczna edycja zaskoczyła ilością kapel w konkursie oraz różnorodnością stylistyczną występujących zespołów. Mieliśmy do czynienia min. z brzmieniami rockowymi, indie, alternative, metal i blues.

Jedno jest pewne rock'n'roll w Narodzie nie gaśnie :)

Tegoroczny Festiwal przebiegał pod hasłem: UWAGA ROCK - NARKOTYKOM, DOPALACZOM STOP!

Gwiazdą był zespół PTAKY.

[ * * * ]Audycji można słuchać nastawiając antenę : Olsztyn FM103.2Mhz, Elbląg FM103,4Mhz, Gizycko FM99,6Mhz

Audycji można słuchać podłączając się w "sieci" on-line: http://www.ro.com.pl/posluchaj [ * * * ]

W finale Festiwalu zagrali:

- KCIUK & THE FINGERS (Gdańsk) / laureat III miejsce
- JACKPOTKID (Białobrzegi)
- T-BOX (Gizycko)
- C7 BAND (Działdowo) / laureat II miejsce
- FADE OUT (Olsztyn)
- VIOLENT CREED (Ciechanów)
- NOIZE FUSION (Grodzisk Mazowiecki)
- FAT BELLY FAMILY (Szczecin) / laureat IV miejsce / wyróżnienie dla basisty i klawiszowca
- REY OMNEM TERRIBILIS (Warszawa)
- DNA HAS CHANGED IN MECHANICAL NETWORK (Szczytno) / wyróżnienie dla wokalisty
- MECHANISM (Gdańsk)
- ZIELONE LUDKI (Działdowo) / laureat I miejsce

22.10 / Moja Piosnka zespołu De Press w Głową w Mur

2010-11-22T11:52:00.002+01:00

Już dzisiaj ( 22 listopada br.) w audycji Głową w Mur będzie miała miejsce premiera pierwszego singla pt. "Moja piosnka"z nowego albumu pt. GROMY I PYŁKI zespołu De Press.

Najnowsze wydawnictwo CD to dziewiętnaście utworów z oryginalnymi tekstami Cypriana Norwida i muzyką leadera De Press Andrzeja Dziubka. Muzyką zróżnicowaną – o głośnym brzmieniu w kompozycjach typowo rockowych, charakterystycznych dla zespołu, ale też stonowaną, spokojną, nawet z odrobiną nostalgii, gdzie indziej brzmiącą folkowo – świetnie dopasowaną do każdego tekstu. Miłośnicy różnych gatunków muzycznych winni na tej płycie znaleźć coś dla siebie.Płyta trzyma w napięciu...wszystkie kompozycje, owe „gromy” i „pyłki”, odpowiednio ułożone, tworzą muzyczny „pamiętnik artysty” – ta opinia powstała w Ośrodku Badań nad Twórczością Cypriana Norwida KUL.

Album zawiera następujące utwory:
Od Anioła do Szatana
Tymczasem
Do wroga
„Buntowniki, czyli Stronnictwo-wywrotu”
Siła ich. Fraszka
Święty-pokój
Czemu nie w chórze?
Ty mnie do pieśni pokornej nie wołaj
Syberie
My tak już przed się patrzymy, wygnani
Moja piosnka
Marionetki
Coś Ty Atenom zrobił, Sokratesie
Po balu
Trzy strofki
„Czy podam się o amnestię?”
Krzyż i dziecko
Psalm wigilii Do spółczesnych (Oda)

De Press w składzie: Andrzej Dziubek - wokal Dariusz Budkiewicz - bass Tomasz Urbański - akordeon Dawid Niziurski - perkusja

2010-11-22T09:31:00.001+01:00

ROCKOWANIA 2010 - 27 listopada 2010 r.

2010-11-19T09:47:00.002+01:00

IX OGÓLNOPOLSKI FESTIWAL MUZYKI MŁODZIEŻOWEJ „ROCKOWANIA 2010” odbędzie się 27 listopada 2010 r. o godz. 14.00 w sali KINA MDK

Tegoroczny Festiwal przebiegnie pod hasłem:
UWAGA ROCK - NARKOTYKOM, DOPALACZOM STOP!

Przegląd jest adresowany do zespołów amatorskich grających szeroko rozumianą muzykę rockową i opierającą się głównie na repertuarze własnym.
Celem przeglądu jest popularyzacja muzyki, promowanie twórczości zespołów uprawiających gatunki muzyczne popularne w środowiskach młodzieżowych, konfrontacja umiejętności muzyków z różnych środowisk oraz inspiracja twórczości muzycznej.

regulamin znajduje sie na stronie domu kultury w Mlawie

Lista zespołów zakwalifikowanych do Finału IX Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Młodzieżowej „Rockowania 2010”:

- KCIUK & THE FINGERS (Gdańsk)
- JACKPOTKID (Białobrzegi)
- T-BOX (Gizycko)
- C7 BAND (Działdowo)
- FADE OUT (Olsztyn)
- VIOLENT CREED (Ciechanów)
- NOIZE FUSION (Grodzisk Mazowiecki)
- FAT BELLY FAMILY (Szczecin)
- REY OMNEM TERRIBILIS (Warszawa)
- DNA HAS CHANGED IN MECHANICAL NETWORK (Szczytno)
- MECHANISM (Gdańsk)
- ZIELONE LUDKI (Działdowo)

Głową w Mur na antenie Radia Olsztyn - NOW!

2010-11-15T21:34:00.002+01:00

Gram za chwilę TANK - dla starych metalowych maniaków :))

2010-11-10T11:03:00.003+01:00

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn / 08.11.2010

2010-11-08T19:38:00.002+01:00

Accept po kilkunastu latach powrócił z nową płytą. Nie ma Udo, ale jest w pełni rasowy, metalowy band - polecam...

W audycji również:

Spiritual Beggars...

Bad Religion...

Acid Drinkers ( po koncercie w Olsztynie ) ...

i ... nowy odcinek - ProgRock. Adminem będzie Paweł Tryba - dziś zaprezentuje zespół Lebowski.

Uwaga - program krótszy ze względu na audycje wyborcze :(

Doc - wspomnienie o Krzysztofie Raczkowskim w Głową w Mur / 01.11.10 / g.21.05

2010-10-31T22:49:00.005+01:00

W audycji wspominamy Krzysztofa Raczkowskiego.

26 października 2004 roku w olsztyńskim klubie Grawitacja zorganizowałem koncert niesamowitego projektu Overdub Trio: Mikołaj Trzaska, Krzysztof Doc Raczkowski i Arek Blum.

Koncert został zarejestrowany - zaprezentuję jego fragmenty. Pojawi się także wywiad z Docentem - ostatni jakiego udzielił dla audycji Głową w Mur...

Znałem Krzysztofa od zamierzchłych czasów - zawsze gdzieś się spotykaliśmy - po raz ostatni widzieliśmy się i rozmawialiśmy podczas Hunter fest 2005.

Do audycji zaprosiłem Arka Bluma - razem wspominamy Docenta... Dobrze konfrontować wspomnienia zwłaszcza kiedy są doświadczeniem także dla innych. Można poznać Docenta na nowo.

Zapraszam do słuchania audycji 01.11.2010 - od godz.21.05 do 23.00.

TAXI w Głową w Mur / dzisiaj o godz.21.15

2010-10-25T15:23:00.001+02:00

Michał 'Bateria' Bagiński jest gościem dzisiejszej audycji Głową w Mur.
Będzie o zespole TAXI oraz o innych sprawkach :)

Głową w Mur w Radiu Olsztyn dziś o g.21.15

2010-10-25T13:30:00.002+02:00

Dziś brzmią:
James LaBrie, Helloween, Michael Schenker Group, Taxi i Ozzy Osbourne :))

Dziś / 18.10.10 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn o g.21.15

2010-10-18T10:43:00.004+02:00

Zagram:

Skyscream w Głową w Mur / g.21.15 / 11.10.10

2010-10-11T20:12:00.003+02:00

Dziś w audycji wywiad z wokalistą i gitarzystą olsztyńskiego zespołu Skyscream - Arturem Tomella.

Do tego dokładam nowości : Filter, Alice In Chains, Black Country Communion, Kamelot.

Enej w Głową w Mur / g.21.15 / 27.09.10

2010-09-27T19:37:00.002+02:00

Zapowiadają nową płytę i grają singiel "Pan Babilon".

Zagrali na Przystanku Woodstock i mają bardzo, bardzo wiele planów.

Enej dziś w audycji ... oraz zespół Alians.

Zaczynamy o godz. 21.15

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn

2010-09-20T20:56:00.002+02:00

Dziś tylko polska muzyka. Gościem będzie Piotr Subaczewski z zespołu Hype.

Do tego muza kapel: Buldog, So I Scream, Dianoya i The Boogie Town.

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn

2010-09-13T19:44:00.002+02:00

Powrót na antenę po wakacjach... Trochę hałasu jak zwykle - tym razem w wykonaniu min. Soundgarden, Korn, Methods Of Mayhem.

Dziś o godz.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn

2010-07-05T18:16:00.002+02:00

Audycja w całości poświęcona jest Seven Festival 2010. Zagram: Lacrimosa, Sepultura, Coma, Heart&Soul, Hunter, ToDobro and more.

Dziś audycja o godz.21.15 w Radiu Olsztyn

2010-06-21T16:47:00.002+02:00

Głową w Mur / 21.06.10 / godz.21.15.

W audycji: Heart & Soul, Switchfoot, Disturbed , Iron Maiden, Hunter, Closterkeller, 30 Second To Mars, Sevendust.

Jak co tydzień pojawi się Paweł Kostrzewa - kilka słów o Seven Festival Music & More 2010.

W tym roku mija trzydzieści lat od wydania płyty Closer zespołu Joy Division. Przypada również okrągła rocznica tragicznej, samobójczej śmierci lidera kapeli - Iana Curtisa.

Z miłości do muzyki Joy Division powstał zespół Heart & Soul. Tylko na Seven Festival odbędzie się jedyny letni koncert supergrupy pod hasłem Projekt Closer.

FOTO - 27.05.10 - AC/DC w Warszawie & fans ( czyli my )

2010-06-15T21:52:00.046+02:00

14.06.10 / g.21.15 / Głową w Mur w Radiu Olsztyn

2010-06-14T10:35:00.003+02:00

Dziś w audycji:

wywiad z wokalistą zespołu Ananke - Adamem Łassa .

"ANANKE . Mitologiczna Ananke symbolizuje przeznaczenie i konieczność. Być może od pierwszych dźwięków poczujesz, że świat pełen dwuznacznych skojarzeń oraz eterycznych klimatów, powiązanych z przesłaniem tego co nie do końca rzeczywiste i racjonalne, to charakterystyczne nastroje dla muzyki grupy. Jeśli oczekujesz po muzyce, że ponad wszystko lepiej stąpać po cienkim lodzie i przenieść swoje wrażenia na poziom horyzontu jawy i snu, to prawdopodobnie poczujesz tą wyjątkową atmosferę od pierwszych dźwięków... W związku z tym, idealnym wydaje się określenie muzyki, którą gra ANANKE, jako "atmospheric rock".

Mimo, że grupa funkcjonuje od niedawna, to trudno zaliczyć muzyków do debiutantów. Adam Łassa, to współzałożyciel legendarnej grupy ABRAXAS. Zresztą w tym samym zespole przez kilka lat na instrumentach klawiszowych grał Krzysztof Pacholski. Zespół wydał wiele płyt i zagrał koncerty u boku min. Roberta Planta & Jimmy'ego Page'a, Fisha, Porcupine Tree, Areny, IQ, grając z sukcesami w kraju i zagranicą. W międzyczasie powstały inne projekty muzyczne, tj. ASSAL & ZENN, ANYWAY, Q. Zostało wiele płyt i materiałów, lecz jeśli wierzyć w przeznaczenie... przyszedł czas na ANANKE.

Grupa powstała w Bydgoszczy z inicjatywy klawiszowca Krzysztofa Pacholskiego oraz wokalisty Adama Łassa w styczniu 2009r., a w skład zespołu wchodzą również: Karol Szolz - gitara, Bartek Styś - bas oraz Wiktor Wyka - perkusja. Mimo, że minęło stosunkowo niewiele czasu, zespół intensywnie pracował nad materiałem do wydania pierwszej płyty. W marcu 2009 ANANKE weszło do studia, aby zarejestrować pierwsze nagrania. Poczucie spełnienia oraz pozytywne wibracje na przyszłość, sprawiły, że już w grudniu 2009 zespól posiadał pełną wersje studyjną całego materiału na płytę. W międzyczasie ANANKE zagrał swój pierwszy koncert, na zaproszenie radia PIK z Bydgoszczy. Jak na debiut, dość oryginalnie, ponieważ koncert odbył się "live" przy dużym zainteresowaniu słuchaczy, zarówno na antenie jak i na żywo w studiu dla publiczności.
ANANKE oprócz bogatego brzmienia i melodyjnych kompozycji, przyciąga muzyką i tekstem, wszystkich którzy stoją w obliczu nieuchronnego fatum...

Adam Łassa - voc
Krzysztof Pacholski - kb
Karol Szolz - g
Bartek Styś - gb
Wiktor Wyka - dr "

źródło: strona zespołu

wywiad z Pawłem Kostrzewą dyrektorem artystycznym Seven Festival .

Playlista:

Slash ft. Ian Astbury / Ghost
Coheed And Cambria / Here We Are Juggernaut
Iron Maiden / El Dorado
The White Stripes / Seven Nation Army ( live )
Dommin / Tonight

słuchaj audycji w internecie

Słuchaj Głową w Mur / 07.06.10 / godz.21.15 w Radiu Olsztyn

2010-06-07T14:11:00.004+02:00

Gościem w audycji będzie Tomasz Budzyński ( min. Armia, Siekiera).

Playlista: Airbourne / Korn / Grand Magus / Armia / The Futureheads / I Against Me

Audycji można słuchać klikając w obrazek studia po lewej stronie lub tutaj

Dziś o godz.21.15 w audycji /31.05.10

2010-05-31T16:57:00.004+02:00

Dzisiaj jeden temat, jeden zespół... AC/DC po koncercie na warszawskim Bemowie.

Muzyka, recenzja i Angus Young.

W tym tygodniu na stronie zamieszczę fotorelację z Wydarzenia.

Głową w Mur / dziś o godz.21.15 w Radiu Olsztyn

2010-05-24T13:13:00.003+02:00

R.I.P. Ronnie James Dio

playlista:

Heaven&Hell / Bible Black
Elf / War Pigs (live)
Rainbow / Stargazer (rough mix)
Heaven&Hell / The Mob Rules (live)
Dio / Challis
Black Sabbath / Ear In The Wall
Dio / Lord Of The Last Day

dziś audycja o g.21.15 / Glową w Mur w Radiu Olsztyn

2010-05-17T12:09:00.003+02:00

W audycji:

Powrót Iggy & The Stooges "Raw Power"

"Raw Power" Legacy Edition to dwa krążki - pierwszy zawiera zremasterowany historyczny materiał, na drugim znalazły się utwory nigdy wcześniej nie wydane. Do albumu dołączona jest 24 stronicowa książeczka. Przed The Clash, Sex Pistols czy Ramones byli Iggy & The Stooges i ich fenomenalny album “Raw Power". Iggy Pop powiedział "Ja zawsze uwielbiałem "Raw Power". Wiem, że wielu ludzi lubi ten materiał za czas, w którym ta płyta powstała, ale cóż zrobić? Reedycja "Raw Power" w Sony Music sprawia mi głęboka satysfakcję. The Stooges i ja jesteśmy naładowani i gotowi do występów na scenie w 2010 roku".

Playlista:

Krokus " Too Hot"
Lacrimosa "Durch Nacht Und Flut"
Bullet For My Valentine "Begging For Mercy"
AC/DC " Can't Stop Rock'n'Roll"
Anathema "A Simple Mistake"
Iggy & Stoogees "Serach And Destroy"
Taylor Hawkins & The Coattail Riders " Way Dawn"

Info dnia:

Lacrimosa kolejną gwiazdą Seven Festival

Świętująca właśnie dwudziestolecie istnienia Lacrimosa - europejska legenda gotyku i dark wave będzie sobotnią gwiazdą podczas Seven Sestival 2010. Na czele niemiecko-fińskiego zespołu, który obecnie rezyduje w Szwajcarii stoją chryzmatyczny kompozytor i wokalista Tilo Wolff oraz śpiewająca kontraltem Anne Nurmi. Ta, ciesząca się dużym zainteresowaniem w Polsce grupa wydała kilkanascie płyt i koncertowała na całym świecie. Do Polski przyjedzie w sześcioosobowym składzie na jeden koncert do Węgorzewa.

Jednym z najważniejszych albumów w historii działalności zespołu jest koncept album o upadającej miłości i wierze w jej odrodzenie - „Eloida”, nagrany m.in. z Londyńską Orkiestrą Symfoniczną. Przygotowaną z dużym rozmachem gotycko-metalową operę w trzech aktach stworzyło ponad 180 osób! Lacromosa właśnie wydała dwupłytowy album - „Schattenspiel”, który zawiera niepublikowane dotąd nagrania z całego okresu działalności grupy i dwa premierowe utwory. To prezent dla fanów z okazji dwóch dekad działalności grupy.

Seven Festival odbędzie się w dniach 8 - 11 lipca 2010 w Węgorzewie. W tegorocznej edycji wystąpią m.in. Sepultura, The Legendary Pink Dots, a także polskie rockowe gwiazdy Hey, Coma, Closterkeller. Dla fanów ciężkiego rocka zagrają Vader i Hunter. Pierwszy raz w Węgorzewie zagra Lipali. W hołdzie Joy Division specjalny program przygotuje supergrupa Heart & Soul, złożona z gwiazd alternatywnego rocka. Ponadto pojawią się Strange Attractor, Tides From Nebula, California Stories Uncovered, Klimt, Hurt, Sztywny Pal Azji i Koniec Świata.

Dziś audycja o godz.21.15 / 10.05.10

2010-05-10T13:46:00.002+02:00

Dziś w audycji : Sapattivuosi, Ozzy Osbourne, AC/DC, The Cult, Brygada Kryzys, Jimi Hendrix, Megadeth i wywiad z brytyjskim zespołem Jurojin.

Dziś w audycji o godz.21.15 / 26.04.10

2010-04-26T13:00:00.004+02:00

Dzisiaj kilka premier :

Jurojin / The Scars
Dead Weather / Die by The Drop
Slash ft. Andrew Stockdale / By The Sword
Jan Bo / Masz się bać
Bullet For My Valentine / The Last Fight
Auf Der Maur / Out Of Our Minds
Hole / Samantha

W audycji również wywiad - z zespołem Muchy.

Sprzedali 200 biletów na koncert w Olsztynie - co jest ich wielkim sukcesem, są po wydaniu drugiej płyty "Notoryczni debiutanci" (premiera 8 marca), osiągnęli sukces komercyjny będąc zespołem alternatywnym. Poznańska grupa Muchy. O pracy nad drugą płytą Paweł Jaskulski przed koncertem rozmawiał z Michałem Wiraszko i Piotrem Maciejewskim.

Dziś świątecznie o godz.21.05 w Radiu Olsztyn

2010-04-05T18:52:00.002+02:00

Dziś wyjątkowo audycja od godz.21.05 :)Wydanie świąteczne - za Zajączki robić będą Black Sabbath, AC/DC, Deep Purple i Dream Theater. Wesołego Alleluja!

Dziś o godz.21.15 w audycji /29.03.10

2010-03-29T20:19:00.006+02:00

Dzisiaj w audycji już o g.21.15 wywiad z zespołem Terminal. Pojawią się tez premiery: Stone Temple Pilots, Deftons, Lostprophets i Soulfly.

Nie zabraknie AC/DC story - omawiam trzynasty album zespołu - Ballbreaker.

* * *

Zespół Terminal powstał w marcu 2005 roku. Od początku działalności członkowie zespołu kroczyli wytyczoną i przemyślaną w swoich założeniach drogą. Muzyka, jaką chcieli tworzyć zawsze miała być wypadkową fascynacji i preferencji każdego z członków i tym samym obejmować szerokie spektrum stylistyk. Fuzja gatunków, jaką zrodził ten koncept jest fascynującą mieszanka elementów.

Formacja powstała w Poznaniu. Tworzy ją sześciu muzyków wywodzących się z różnych stylów i projektów muzycznych. Poszczególni członkowie grupy zdobyli doświadczenie w takich stylach jak R&B, metal czy jazz. Ta jedyna w swoim rodzaju mieszanka gatunków wyznaczyła niepowtarzalną drogę, po której zespół stara się kroczyć.

Obecnie formacja pracuje nad swoim debiutanckim albumem, który ma się ukazać na przełomie lutego i marca 2009 roku. Na krążku ma znaleźć się 13 utworów. W dwóch z nich gościnnie udziela się Virgil Donati. Na płycie będzie można również usłyszeć kwartet smyczkowy, fortepian akustyczny, a także dźwięki saksofonu sopranowego.

Dziś o godz.21.15 w audycji /22.03.10

2010-03-22T15:54:00.002+01:00

Poniedziałek - będziemy wyć do księżyca razem z Wolfmother... Zaczynamy o 21.15... Jest dziś zimno więc trzeba będzie rozgrzać się mocno i dać niezłego czadu - razem z Soundgarden.

Do tego Smashing Pumpkins i Michael Schenker Group. Dźwigać ciężary będzie Orange Goblin.

Słowo - GODAR... mają coś do powiedzenie i zagrania.

Dziś o godz.21.15 w audycji /15.03.10

2010-03-15T20:01:00.004+01:00

Od g.21.15 w Radiu Olsztyn min. Scorpions"The Good Die Young", Hole"Skinny Little Bitch",AC/DC "Shoot To Thrill","Let's get It Up","Spellbound" i Mutiny Within "Awake".

Zaprezentuję także wywiad z grupą Nell:

W 2008 roku pojawia się pierwszy oficjalny singiel Downwards the city. NeLL jest pierwszym zespołem w Polsce, którego nagrania i promocja płyty zostają w całości sfinansowane przez fanów. Wszystko dzieje się za pośrednictwem portalu Megatotal.pl.

W sierpniu 2008 zespół wydaje EP „Slightly Dandy”. Na płycie znajduje się pięć nowych utworów. Wydawnictwo jest promowane trasą koncertową Dandy FaLL TouR zakończoną akustycznym występem w programie Backstage.

Pod koniec roku 2008 NeLL zostaje zaproszony na festiwal muzyczno-filmowy "Chorzów Metropolis" poświęcony twórczości Guenthera Rittaua, legendarnego przedwojennego operatora filmowego (m.in. „Metropolis”, „Błękitny Anioł”). NeLL wykonuje swoją, świetnie przyjętą, oryginalną ścieżkę dźwiękową do filmu „Die Nibelungen: Siegfried”.

W listopadzie 2009 ukazuje sie długo oczekiwany drugi singiel zespołu "Katastrofa w nadfiolecie" firmowany przez Megatotal.pl. Na płycie znajdują się utwór tytułowy, remixy i wideo do piosenki „Wright”.

Premierowy long play "White Noise Zone" wyprodukowany i zrealizowany przez znanych producentów Krzysztofa Tonna i Macieja Stanieckiego, z którymi zespół wcześniej współpracował, ma oficjalną premierę 11 stycznia 2010. Okładkę do płyty projektował światowej sławy malarz Piotr Naliwajko, z którym zespół współpracował również przy poprzednich wydawnictwach.

Wśród swoich inspiracji muzycy wymieniają takich artystów jak Nick Cave, Interpol, Nine Inch Nails, Joy Division, The White Stripes, The Kills, Pearl Jam, The Knife czy Combichrist.

Dziś o godz.21.15 w audycji /08.03.10

2010-03-08T19:34:00.003+01:00

Playlista:

Exploited/Holiday In The Sun;
Orange Goblin/Scorpionica;
Corruption/One Point Losers;
AFI/Beautiful Thieves;
Stone temple Pilots/Heaven Hot Rods;
Steve Vai/Juice - live;
AC-DC/Guns For Hire;
Muse/Resistance;

Wywiad z zespołem FORMA

Dziś o godz.21.15 w audycji /01.03.10

2010-03-01T18:24:00.004+01:00

dziś w audycji Głową w Mur jak zwykle będzie hałas .... Oprócz tradycyjnego bum tara ra bum tara ra zagram Anthrax, AC/DC, Bruce'a Kulick & Maqama [ z nimi także będzie wywiad ]. Zagrali w Olsztynie w sobotę.

Słów kilka o zespole:

W lutym 2008 roku, Kamil Haidar nawiązał współpracę z Krzysztofem Staluszką, kolegą po fachu i znajomym z dawych lat. Był pomysł na wspólny projekt, raczej studyjny, trochę elektroniczny - trochę żywy. Tak dla podsumowania pewnych spraw...

Jednak kiedy Krzysztof zaprosił Piotra Podgórskiego, początkowo w celu nagrań żywych partii bębnów, jasne się stało że na nagraniach się nie skończy. W takiej konfiguracji panowie zaczęli przerabiać istniejące już szkielety elektroniczne a tak naprawdę pisać materiał od nowa. Po paru spotkaniach i konsultacjach na temat basisty, Podgoor zaproponował Tomasza Krzemińskiego. Po tym jak przedstawione zostało basowe rozwiązanie do wczesnej wersji "Uciekaj" nowy zespół stał się faktem. Później przez rok były nagrania, zawirowania i przede wszystkim wspólne granie.

Pod koniec 2008 roku, po tym jak Krisstal i Haidar zdecydowali się szarpnąć na samodzielną produkcję materiału i zrezygnować z oklepanej ścieżki korzystania z zewnętrznych studiów nagraniowych, rozpoczęły się prace nad pełnym albumem. W komforcie, bez presji i ciśnienia - w studio Krzysztofa.

Wiosną 2009 roku zarejestrowano 10 utworów z których 9 pojechało do Elektra Studio Adama Toczki na mixy. po 6 tygodniach zmagań materiał udał się w kolejną podróż tym razem za ocean. W studiach amerykańskiego Universalu w Nowym Yorku, dokonano "final touch" i Maqamat stał się faktycznym namacalnym produktem.

16.10.2009 dzięki współpracy z Opensources i Anteną Krzyku na sklepowych półkach pojawił się pierwszy album zespołu.

Dobra... a teraz Indianie :)

Dziś audycja o godz.23.00

2010-02-21T18:38:00.003+01:00

The Pineapple Thief, The Cure, Pawilon, Tamikrest, Kent, Kashmir & other ! Dziś o godz.23.00 w audycji Świeży Krem. Radio Olsztyn FM 103,2 Mhz lub w internecie www.ro.com.pl.

Nazwa Pineapple Thief pierwotnie firmowała solowe wizje muzyczne Bruce'a Soorda. W 1999 ukazał się debiutancki album Abducting the Unicorn, a w 2001 kolejny - 137. W odpowiedzi na pozytywne reakcje odbiorców Soord postanowił na stałe powiększyć skład i rozszerzyć działalność koncertową. Wiosną 2002 do Pineapple Thief dołączyli Jon Sykes (gitara basowa), Wayne Higgins (gitary), Matt O'Leary (instrumenty klawiszowe) i Keith Harrison (perkusja). O'Leary'ego zastąpił później Steve Kitch, zaś Higgins opuścił zespół. Grupa od początku współpracowała z wytwórnią Cyclops Records, zaś pod koniec 2007 podpisała kontrakt z KScope. 6 września 2008 miał miejsce jedyny koncert Pineapple Thief w Polsce, w Inowrocławiu, w ramach festiwalu progresywnorockowego Ino-Rock Festival, organizowanego z inicjatywy grupy Quidam.

Dyskografia studyjna

Abducting the Unicorn (1999)
137 (2001)
Variations on a Dream (2003)
10 Stories Down (2005)
Little Man (2006)
What We Have Sown (2007)
Tightly Unwound (2008)

Dziś w audycji o godz.21.15 / Radio Olsztyn

2010-02-15T09:20:00.005+01:00

Wywiad z Grzegorzem Kropaczem - basistą sopockiej formacji Saluminesia. Debiutancka płyta grupy "Sprzedając pamięć" ukazała sie w październiku ubiegłego roku. Choć debiutują, mają na swoim koncie wiele sukcesów m.in. potrójną wygraną w Węgorzewie (grand prix, nagroda dziennikarzy i nagroda publiczności).

Playlista:

AC/DC / If You Want Blood ( You've Got it)
Slipknot / Snuff
Airbourne / No Way But The Hard Way
Rob Zombie / Sick Bubblegum
Dommin / New
Takin Dawn / Time To Burn
jelonek / BaRock

AC/DC - If You Want Blood (You've Got It) from Augustin Blanchet on Vimeo.

Rysiek Wolbach — blog użytkownika PRO - STUDIO Radia Olsztyn w MySpace: | PRO - STUDIO Radia Olsztyn

2010-02-09T20:00:00.000+01:00

Rysiek Wolbach — blog użytkownika PRO - STUDIO Radia Olsztyn w MySpace: | PRO - STUDIO Radia Olsztyn

Świeży Krem jutro od godz.23.00 w Radiu Olsztyn

2010-02-06T13:42:00.002+01:00

W niedzielę od godz.23.00 w Radiu Olsztyn emisja audycji Świeży Krem.
Sporo nowości, sporo wspomnień, sporo nostalgii, melancholii, depresji, dekadencji, nieokiełznanej energii i wściekłości. Wystąpią: Ian Brown, Gorillaz, Goldfrapp, No!No!No!, Sen Zu, Radiohead, The Verve :)

Audycja emitowana jest w każda niedzielę. Słuchać można w necie > link

Dziś w audycji o godz.21.15

2010-02-01T11:30:00.003+01:00

Dziś w audycji od godz.21.15:

16 października ukazała się debiutancka płyta zespołu Maqama. Nazwa oznacza po arabsku zarówno zgromadzenie, jak i pieśni o rozbójnikach, które przekazywali sobie beduini. Muzyka Maqamy to stylistyczna mieszanka, połączenie ciężkiego grania z nutą orientalną, co daje jeden z najbardziej oryginalnych debiutów ubiegłego roku...W audycji wywiad z liderem zespołu Kamilem Haidarem. 27 lutego zespół zagra w Olsztynie.
playlista: Iron Maiden, Radio Bagdad, Creed, Used, Rose Tatto, Maqama

Gram w Radiu Olsztyn - słuchaj przez net - kliknij w foto po prawej stronie >>>>

Dziś w audycji o godz.21.15

2010-01-18T12:55:00.002+01:00

Dziś w audycji od godz.21.15 ( Radio Olsztyn ):

Od 8 do 11 lipca odbędzie się w Węgorzewie Seven Festival. Przez cztery dni zaprezentuje się kilkudziesięciu wykonawców z kraju i zagranicy / rozmowa z Aleksandrem Iwaniukiem - organizatorem festiwalu.
relacja z "Orkiestrowego Koncertu Rockowego", który odbył się 9 stycznia w CKiT w Mrągowie ( WOŚP ). Wystąpiły cztery zespoły: Bash i Ahmada z Mragowa oraz Lido i Transsexdisco z Olsztyna.
Playlista:Alice In Chains - Last Of My Kind, AC/DC - Jailbreak, AC/DC - Soul Stripper, Judas Priest - Hell Bent For Leather, Judas Priest - Fight For Your Life

Nocadeń

2010-01-12T20:55:00.000+01:00

Nasi znajomi działają... Nowy teledysk

Dziś o godz.21.15 w audycji

2010-01-11T18:47:00.006+01:00

Dziś w audycji o godz.21.15 fragmenty koncertu WOŚP z Mrągowa.

Orkiestrowy Koncert Rockowy z Radiem Olsztyn - zagrały mragowskie kapele: Bash oraz Ahmada, a także olsztyńskie kapele LIDO i TRANSSEXDISCO.

Dzisiaj gramy, gramy i wspominamy sobotni koncert - byyyłłłoooo Suuuppperrrr :))))))

Mragowski Sztab WOŚP przy CKiT w dniu finału zebrał kwotę 21.175, 56 zł . Kwota znacznie przewyższyła tę z zeszłego roku a to jeszcze nie koniec! Wpłyną jeszcze pieniądze zbierane w okolicznych miejscowościach przez wolontariuszy skupionych w mrągowskim sztabie. Wszystkim, którzy przyczynili się do sukcesu tegorocznej zbiórki na rzecz dzieci z chorobami onkologicznymi gorące dziękujemy!!!

Dziś w audycji o godz.21.15

2010-01-04T13:43:00.003+01:00

Dziś w audycji o godz.21.15:

wywiad z olsztyńskim zespołem Lido
playlista :

Him / Heartkiller
Foo Fighters / Wheels
Transsexdisco / Prosty Chłopak (live)
30 Seconds To Mars / Kings And Queens
AC/DC / Money Made
Ramones / Have A Nice Day

A tak poza tym jak dla was Nowy Rok? Jak zwykle beznadziejnie się rozpoczyna od beznadziejnych koncertów sylwestrowych, straszaków polskiej estrady pokazujących swoje wdzięki na gigantycznych scenach z mega nagłośnieniem i oświetleniem... Okropność...
Poza tym również beznadziejnie ...

W ramach życzen noworocznych - ruchome obrazki :)

2009-12-31T10:47:00.003+01:00

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-12-28T10:47:00.003+01:00

Dziś w audycji o godz.21.15

wywiad z Krzysztofem Misiakiem

To instrumentalista, który może pochwalić się niezwykle bogatym dorobkiem artystycznym. Partie gitary tego artysty można bowiem usłyszeć m.in. na autorskich płytach Mietka Jureckiego, Piotra Bańki, Marcina Saktury czy Tomasza Łosowskiego?

Muzyka Krzysztofa Misiaka znalazła się również na krążkach "Telegramy" zespołu S.O.S i "Zdjęcie z Misiem" formacji Krzysztof Misiak & S.O.S. Kolejne wybitne produkcje to "Winna" zespołu Chylińska i wreszcie w pełni autorska płyta artysty zatytułowana "Wydaje mi się...". Misiak został m.in. laureatem pierwszego miejsca w kategorii Najlepszy Gitarzysta - Rock w plebiscycie czytelników magazynu "Gitara i Bas + Bębny" w roku 2004 (Gitarowy Top 2004), był także bohaterem "Zagrywki miesiąca" (Lick Of the Month), prestiżowego magazynu Guitar Player w kwietniu 1998. Może się także pochwalić nagrodami przyznanymi przez amerykańskie uczelnie muzyczne.

playlista

Titus, Him, Mudvayne, Halloween, Judas Priest, Iommi, W.E.T.

Święta...

2009-12-23T23:01:00.000+01:00

Znaczy się, że odpoczywamy i muzyką się delektujemy :))

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-12-21T12:14:00.003+01:00

Dziś w audycji od godz.21.15:

wywiad z Radkiem Łukasiewiczem, gitarzystą zespołu Pustki

"Zespół Pustki znowu zrobił coś, czego nikt się po nim nie spodziewał. Nawet my sami się tego nie spodziewaliśmy! Rok po opublikowaniu "Końca kryzysu" mamy nową płytę." Tak piszą o nowym, piątym albumie muzycy we wkładce dołączonej do płyty. "Kalambury" to zbiór utworów, które znalazły się na wcześniejszych składankach, jak i premierowych. Grupa Pustki tym razem postanowiła zinterpretować teksty wielkich polskich poetów, w tym Tuwima, Broniewskiego czy Słonimskiego.

wywiad z Adamem Kaczmarkiem, gitarzystą warszawskiej grupy Votum

„Metafiction” - taki tytuł nosi druga płyta w dorobku warszawskiego zespołu Votum. Jak mówią sami muzycy - płyta wypełniona emocjami i melodiami. "Chcieliśmy stworzyć materiał przenikający do szpiku kości i poruszający każdą wewnętrzną strunę - na przemian mroczny i niepokojący, chłodny i chwytający za gardło".

Playlista:

Jeff Scott Soto And Others ( Bruce Kulik, Bob Kulick, Chris Wyse, ray Luzier) / We Wish You a merry Xmas
Halford 3 / Christmas For Everyone
Halford 3 / Oh Come O Come Emanuel
Tim Ripper Owens And Others (Steve Morse, Juan garcia, marco mendoza, Vinny Appice ) / Santa Claus Is back In Town
Pustki
Votum

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-12-14T14:49:00.003+01:00

Dziś w audycji od godz.21.15:

Część druga wywiadu z Markiem Piekarczykiem - o zespole TSA i solowej płycie "Żródła"
Wywiad z Wojciechem Hoffmannem, gitarzysta zespołu Turbo - o najnowszej płycie
Relacja i recenzja berlińskiego koncertu gitarzysty Ice Frehley

Frehley grał w Kiss w latach 1973- 1982 po odejściu z zespołu rozpoczął karierę w zespole Frehley's Comet nagrywając z nim łącznie 4 płyty. Do KISS wrócił ponownie i grał od 1996 do 2002. Podczas grania ze swoją pierwszą grupą KISS nagrał 2 solowe płyty. W zespole KISS przybrał postać "Space-Ace"" ("Kosmicznego Asa").

Playlista:
Halford / Alice in Chains / TSA / Wolfmother / Marek Piekarczyk

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-12-07T14:39:00.003+01:00

Dziś w audycji:

wywiad z Markiem Piekarczykiem - cz.1
relacja z Bitwy Miast Toruń/Olsztyn
recenzja i relacja z warszawskiego koncertu zespołu Winger

Ostróda Reggae Festiwal

2009-12-02T12:05:00.003+01:00

Ostróda Reggae Festiwal zdobył drugie miejsce w ogólnopolskim plebiscycie "20latRP.pl - Pochwalmy się!" w kategorii „Dzieło”.

20latRP.pl jest to projekt multimedialny organizowany przez Europejskie Centrum Solidarności, podczas którego internauci głosowali na "50 skarbów regionów". Na liście znalazły się najważniejsze sukcesy, jakimi może poszczycić się Polska od 1989 roku. Konkursowe zmagania odbywają w 18 kategoriach, m.in. kultura, sport, rozrywka.
W pierwszym etapie plebiscytu na stronie internetowej można było głosować na 50 propozycji z każdego województwa. Uczestnicy zabawy uznali m.in., że wydarzeniami, które budowały pozytywny wizerunek Warmii i Mazur, są inscenizacja bitwy pod Grunwaldem oraz Ostróda Reggae Festiwal.

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-11-30T14:43:00.004+01:00

Dziś w audycji:

W Olsztynie gościł niedawno Wiesław Weiss wieloletni redaktor naczelny gazet muzycznych "Tylko Rock" i "Teraz Rock". Weiss jest autorem kilkunastu książek o światowej i polskiej muzyce rozrywkowej m.in. dwóch tomów Wielkej rock encyklopedii". Od kilku tygodni w księgarniach można kupić ostatnią pozycję, której autorem jest jeden z najbardziej znanych dziennikarzy muzycznych w Polsce - mianowicie "Kult. Biała księga, czyli wszystko o wszystkich piosenkach". Wysłuchajcie wywiadu...
relacja z VIII Przeglądu Zespołów Młodzieżowych "Rockowania" ( oj sporo się działo... )

Playlista:

Nirvana / Lithium-live
Alice In Chains / Your Decision
.eXe / Będę milczeć
Kult / Marysia
TSA / Ty On Ja

Rockowania 2009 - Foty

2009-11-30T09:31:00.025+01:00

Przegląd wygrał zespół .eXe z Gniezna - bardzo ciekawie zapowiadająca się kapela. W sumie nie ma Chylińskiej, będzie .eXe !

Koncert TSA z małymi problemami z nagłośnieniem, ale w efekcie była muzyczna uczta. Marek Piekarczyk w doskonałej formie, reszta muzyków również. Świetne partie gitarowe Andrzeja Nowaka i Stefana Machela. Nie wiesz co robić z gitarą? Zobacz co z nią robi Nowak....

Rockowania Mława 2009

2009-11-28T19:06:00.005+01:00

Jutro ruszamy do Mławy - to już ósma edycja. Sporo. Ciekaw jestem kapel, które zagrają w konkursie. Co do TSA - to każdy ich koncert jest dla mnie świętem. Do tego spotkanie z Markiem Piekarczykiem i Krzyśkiem Misiakiem - też święto.

Miałem okazję ostatnio odpowiadać na pytania dziennikarza Gazety Mławskiej - dotyczyły Rockowań. Dzięki temu wiele wspomnień wróciło - okazuje się, że przeglądy organizowane pod koniec roku mogą mieć w sobie niesamowity potencjał. Można powiedzieć, że to dopiero będzie czadowa impreza andrzejkowa.

W konkursie zagrają:

OFF THE CUFF (Grudziądz)
The REASON (Lesko)
MATERIA (Szczecinek)
SPECTAMENTIA (Warszawa)
PIERWIASTEK Z TRZECH (Siemirowice)
VICTIM OF LIBERTY (Bielsko Biała)
MAYONESS (Lębork)
D.S.T. (Płock)
.eXe (Gniezno)

Do zobaczenia w Mławie :)

Dziś w audycji w Radiu Olsztyn

2009-11-23T22:06:00.005+01:00

Audycja już za nami... W sumie audycja spokojna muzycznie. Coda w wykonaniu Marillion uspokoiła muzykę. Dwa tygodnie temu Slayer, potem dopadła mnie grypa i teraz efekt. Ale przyznacie, że Wolfmother całkiem, całkiem, a nowy projekt Them Crooked Vultures (Dave Grohl, Josh Homme, John Paul Jones) zapowiada niezłe gitarowe odprężenie. Dograłem też Joy Division Kumki Olik - takie inspiracje popieram.

Nowy Hurt pełen mnóstwa wrażeń - nie musi się podobać każdemu, ale trzeba przyznać, że poszukują nadal i ciągle liczy się tekst.

Dobra... spotkamy się w Mławie podczas przeglądu muzyki Rockowania. Zresztą jak zwykle co roku :))

Rockowania Mława 2009

2009-11-19T14:19:00.002+01:00

29 listopada o godz. 13 w sali kina Miejskiego Domu Kultury w Mławie odbędzie się VIII Ogólnopolski Festiwal Muzyki Młodzieżowej ROCKOWANIA 2009.

W jury zasiądą:

Marek Piekarczyk - wokalista TSA

Krzysztof Misiak - gitarzysta, kompozytor, muzyk

Do konkursu zakwalifikowano następujące zespoły:

OFF THE CUFF (Grudziądz)
The REASON (Lesko)
MATERIA (Szczecinek)
SPECTAMENTIA (Warszawa)
PIERWIASTEK Z TRZECH (Siemirowice)
VICTIM OF LIBERTY (Bielsko Biała)
MAYONESS (Lębork)
D.S.T. (Płock)
EXE (Gniezno)

Jako Gwiazda Wieczoru wystąpi zespół TSA.

Program imprezy:

13.00 Przesłuchania uczestników
19.00 Ogłoszenie wyników
.........Koncert Laureatów
.........Koncert TSA

nowa szansa dla kapel z regionu MuzaNova

2009-11-18T21:04:00.002+01:00

Rockowa sobota w amfiteatrze - nowa szansa dla kapel z regionu

21 listopada (sobota) godz. 17.00, Sala kameralna pod Amfiteatrem, ul. Okopowa Miejski Ośrodek Kultury zaprasza na spotkanie z redaktorem naczelnym pisma "Teraz Rock", autorem m.in. Wielkiej Encyklopedii Rocka, książek o zespołach The Police i Pink Floyd oraz wydanej niedawno księgi o zespole KULT - Wiesławem Weissem

Zaraz po spotkaniu, o godz. 19.00 - I Starcie 4 kapel w nowym konkursie MuzaNova - to konkurs dla młodych kapel z Warmii i Mazur.

Co 6 - 8 tygodni cztery zespoły przystąpią do muzycznego pojedynku w Sali Kameralnej olsztyńskiego amfiteatru. Jego formuła różnić się będzie znacznie od tego, do czego przyzwyczaiły nas konkursy i przeglądy muzyczne do tej pory. Na jednej scenie, w jednym czasie spotkają się dwa zespoły(2 zespoły w 2 parach - w sumie zobaczyć będzie można więc 4 grupy z regionu), które będą musiały udowodnić swoje umiejętności publiczności i jury, bezpośrednio konfrontując się z przeciwnikiem. Utwór za utwór, riff za riff. Jury (przewodniczący: Wiesław Weiss) oceniać będzie, między innymi: walory artystyczne występu, formę i indywidualność brzmienia.

Zespoły zakwalifikowane: The T.H.E -the Tragically Hilarious Experiment, czyli Tragicznie Komiczny Eksperyment, z Ostródy - jest to zespół pięciu wyjątkowo młodych ludzi (15 - 17 lat) , HIROSHIMA - olsztyński zespół hard-rockowy, założony w maju 2005 roku, Headshot (Olsztyn) powstał wiosną 2008 roku po rozpadzie kapeli Enemy Mine., EXANIMIS - ze Szczytna, istnieje od 2004, ale w obecnym składzie gra dopiero od roku.

Nagrody:

Zwycięzcy pojedynczego starcia otrzymują karnety biblioteki Planeta 11, oraz przechodzą do etapu finałowego, którego nagrodami są między innymi sala prób z obsługą techniczną (akustyk, specjalista ds. wizerunku scenicznego), koncert na scenie głównej amfiteatru zorganizowany przez MOK Olsztyn (Zarejestrowany audio i video w formie EP), pomoc w promocji zespołu i pracy nad materiałem.

Patronat: Radio Olsztyn

Organizatorzy: Miejski Ośrodek Kultury, Planeta 11

Ostrock 2009

2009-11-13T09:51:00.002+01:00

Dziś o godz.21.15 w Radiu Olsztyn

2009-11-09T19:24:00.003+01:00

Dziś w audycji:

wywiad z Jackiem Kuderskim z zespołu Myslovitz
muza...., czyli Slayer, Creed, Dead By Sunrise, Foo Fighters

Aby słuchać audycji należy kliknąć o godz.21.15 foto studia, które jest po prawej stronie i mieć zainstalowany WINAMP - miłego... :)

Studio raport - toDobro

2009-11-08T14:08:00.008+01:00

Zespół toDobro zakończył większość prac związanych z nagrywaniem płyty - efekty wkrótce ( sesja odbywa się w PRO-studio Radia Olsztyn ).

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-11-02T20:13:00.001+01:00

Dziś Zaduszki - wspominamy...

dziś w audycji o godz.21.15

2009-10-26T09:31:00.005+01:00

Dziś w audycji o godz.21.15 - PORCUPINE TREE i VOIVOD

Dzień dziś paskudny - zniechęcający do wszystkiego. Pochmurno, deszczowo, zimno. Jak się dobijać, to dobijać... Innej muzyki dziś nie będę prezentował.

dziś w audycji o godz.21.15

2009-10-19T14:13:00.003+02:00

Dziś w audycji o godz.21.15 ( Polskie Radio Olsztyn )

wywiad z Robertem Gajewskim z zespołu Carnal

CARNAL został powołany do życia w 1999 roku. Od samego początku zespół porusza się w stylistyce, którą najprościej określić jako metal. Oczywiście przefiltrowany przez wrażliwość poszczególnych muzyków CARNAL tworzących.

Pierwsze wyjście z mroku miało miejsce w 2001 roku wraz z nagraniem A Time Has Come, który to materiał spotkał się z ciepłym przyjęciem tak wśród publiczności jak i branży muzycznej. Kolejna odsłona to singiel Damnation i płyta Curse This Day. Płyta uznana przez "Metal Hammer" (PL) 12/2003 jako Demo(n) miesiąca. Tytułowy utwór z tej płyty znalazł się m.in. na kompilacji doom.metal.pl Compilation (Foreshadow Production).

Zespół dużo koncertuje. Grał u boku m.in. Paradise Lost, Life Of Agony, Behemoth, Diary of Dreams, Artrosis, Neolithic. Ma za sobą występy na Festiwalu Rockowym Węgorzewo 2004, Demolce 94, HunterFest 2005, Gothic.pl Festiwal #2, koncert na żywo w RDC, trasa koncertowa HELLRIDE TOUR 3 w towarzystwie Orbity Wiru, So I Scream.

Zespół obecnie promuje płytę " Re creation".

Playlista: Carnal, Living Colour, Status Quo, Deep Purple, Black River

Kuśka Brothers - Piłka mnie strzela

2009-10-17T20:19:00.003+02:00

Zespół Kuśka Brothers szykuje wydanie drugiej płyty. Sesja nagraniowa odbyła się w Radiu Olsztyn ( relację z sesji publikowalem wcześniej - jest w archiwum ). Obecnie zespół prezentuje pierwszy utwór " Piłka mnie strzela".
Na swoje stronie internetowej piszą:
Drodzy słuchacze. W sytuacji kiedy nasza reprezentacja straciła już wszelkie szanse na awans do piłkarskich mistrzostw świata, zapraszamy Was do wysłuchania najnowszego utworu Kuśka Brothers „Piłka mnie strzela”. Pragniemy podkreślić, że nie jest on bynajmniej kpiną z polskiego futbolu, wszak nie kopie się leżącego.
Pieśń opowiada o największej zmorze kibica piłkarskiego w naszym kraju, o mrocznym popędzie, którego nie potrafimy zwalczyć, o irracjonalnym nałogu jakim jest po prostu nadzieja. Bo nie oszukujmy się, bez względu na to kto będzie prowadził lub grał w naszej narodowej jedenastce i pomimo, że obiecaliśmy sobie, że tego więcej nie zrobimy, kiedy nadejdą następne (i to już wygrane!) eliminacje, z narkomańską rozkoszą znowu zasiądziemy do oglądania kolejnego meczu biało-czerwonych.

Foty - Otwórz Oczy Na Antyreklamę Twojego Miasta Olsztyn 2009

2009-10-15T21:17:00.013+02:00

Aby dojść do źródła należy iść pod prąd

2009-10-14T11:07:00.003+02:00

„Aby dojść do źródła należy iść pod prąd” – takie motto towarzyszy koncepcji albumu, która zakłada powrót do muzycznych korzeni jednocześnie przeciwstawiając się fali wszechogarniającej tandety w muzyce rozrywkowej.

Premiera „Źródła” zaplanowana jest na 24 października 2009 roku. Roku, który symbolicznie wyznacza 50-lecie polskiego rock’n’roll’a.
Marek Piekarczyk charyzmatyczny wokalista zespołu TSA, znany również z roli Jezusa, którego grał w znakomitej polskiej rock-operze JESUS CHRIST SUPERSTAR.
Bez wahania można stwierdzic, że głos i entourage wokalisty jest fenomenem na polskiej scenie muzycznej od 30 lat.
Autor tekstów, kompozytor, wokalista. Wziął udział w nagraniu 18 płyt długogrających. Teraz nagrał swoją pierwszą solową płytę, jednocześnie składając hołd muzyce i artystom tworzącym początki rock’n’rolla w Polsce.
Piosenki, które znajdą się na płycie zostały starannie wybrane według swoistego klucza; w założeniu są to kompozycje nieco już zapomniane, nie grane obecnie już przez rozgłośnie, piosenki, które w latach 60 i 70 były wielkimi przebojami.
Na płycie znajdą się utwory z repertuaru m.in. Testu, Krzysztofa Klenczona, Skaldów, Niebiesko-Czarnych czy dziś już zapomnianych Romualda i Romana, Klanu.
Produkcją muzyczną „Źródła” zajął się - Tomasz Bonarowski (Myslovitz, O.N.A, Yugopolis)

dziś w audycji o godz.21.15

2009-10-12T13:28:00.005+02:00

Dziś w audycji ( Polskie Radio Olsztyn, FM 103.2 Mhz ) , godz.21.15:

wywiad z Pawłem Grzegorczykiem (Hunter).

Zespół wystąpił w Olsztynie 3 października podczas festiwalu " Otwórz oczy na antyreklamę twojego miasta". Był czas na rozmowę i uściski...

recenzje: Kiss " Sonic Boom" - rec. Paweł Karpiszen

playlista: Alastor, Closterkeller, Kult, Hunter, Kiss, Lynyrd Skynyrd , Megadeath, The Dead Weather, Pearl Jam.

Słuchaj przez net - kliknij w foto studia po prawej stronie >>>>

Myśmy Rebelianci

2009-10-09T12:27:00.002+02:00

Wraca zespół De Press i to wraca mocnym akordem: albumem Myśmy Rebelianci, a wczoraj odbył się koncert kapeli w hali B Muzeum Powstania Warszawskiego. Tytułowi Rebelianci to żołnierze polskich podziemnych organizacji bojowych, którzy po zakończeniu wojny w roku 1945 zdecydowali nie składać broni i walczyć z drugim okupantem – Armią Czerwoną. Partyzanckie oddziały przetrwały w lasach Podlasia, Podhala i na Ziemiach Utraconych na Wileńszczyźnie i Polesiu aż do połowy lat 50, a ostatni z partyzantów zginął z bronią w ręku w październiku roku 1963.

Do tych czasów i do tych bohaterów wraca zespół De Press przypominając piosenki leśnych oddziałów. Teksty przetrwały w pamięci następnych pokoleń, muzyka napisana została na nowo. Zadziorne, melodyjne kompozycje dobrze współgrają z przekazem prostych wierszy pisanych w leśnych obozowiskach. Uparta niezgoda na brak wolności, aż do ofiary z własnego życia – takie jest przesłanie, do którego wraca na swej płycie „Myśmy rebelianci” grupa De Press.

Polsko - norweska grupa powołana została do życia w 1980 roku przez Andrzeja Dziubka, polskiego emigranta znanego w Norwegii jako Andrej Nebb.

W ciągu niemal 30 lat swej aktywności zespół wydał tuzin płyt, z których już debiutancka wydana w 1981 roku "Block to Block" uzyskała dumne miano najlepszej rockowej norweskiej płyty wszechczasów, a jeden z utworów dotarł do I miejsc niezależnej listy przebojów w Anglii.

Zespół znany jest z wysoce energetycznych koncertów, w czasie których wykorzystuje niecodzienne instrumentarium jak piła tarczowa czy stalowe beczki. Charakterystyczny mocny głos Andrzeja Dziubka, punkowy pazur i podhalańska nuta dają w sumie niepowtarzalną jakość.

Marillion - Less Is More

2009-10-07T11:45:00.001+02:00

Zespół Marillion to bezdyskusyjnie jeden z najważniejszych przedstawicieli rocka progresywnego. To oni na początku lat 80 odświeżyli i wprowadzili na listy przebojów, styl muzyczny który wydawał się już martwy i niemodny. Po wielkich sukcesach komercyjnych od zespołu odszedł ich lider i wokalista Fish. Wydarzenie to mocno zachwiało karierą zespołu. Nowy człowiek, wokalista Steve Hogart sprawił jednak, że zespół przetrwał, a ich muzyka choć nieco zmieniona, wciąż cieszyła się powodzeniem wśród miłośników progresywnych brzmień. Od tego momentu zespół regularnie nagrywał płyty z muzyką, która niezmiennie zachwycała wysokim poziomem wykonawczym i artystycznym. Dzięki tym płytom, oraz wielkiej ilości koncertów na całym świecie, Marillion zgromadził wokół siebie wielką rzeszę oddanych i wiernych fanów. To właśnie dla nich, oraz dla wszystkich miłośników romantycznych dźwięków powstała nowa płyta . Muzycy wybrali dwanaście utworów ze swoich albumów ("Brave", "Seasons End", "Marbles") i nagrali je na nowo w akustycznych, znacznie odbiegających od oryginału wersjach. Powstała niezwykła i intrygująca nowa jakość. Piękna płyta nadająca się znakomicie do słuchania w jesienne i zimowe wieczory.

Data premiery: 19.10.2009

Tracklista

1. Go
2. Interior Lulu
3. Out Of This World
4. Wrapped Up In Time
5. The Space
6. Hard As Love
7. Quartz
8. If My Heart Were A Ball
9. It's Not Your Fault
10. The Memory Of Water
11. This Is The 21st Century
12. Cannibal Surf Babe

Dziś w audycji o godz.21.15 / słuchaj on-line

2009-10-05T18:14:00.004+02:00

Dziś w audycji :

wywiad z zespołem Riverside

Dnia 26.09.2009 r. w Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie (ul. Parkowa 1) zagrał zespół Riverside. Łączy on w sobie wpływy szeroko pojętego rocka progresywnego, hard rocka, a nawet metalu. W Riverside regionalnym akcentem jest postać wokalisty i zarazem basisty Mariusza Dudy. Pochodzi on z Węgorzewa. Przez jakiś czas był pracownikiem tamtejszego Klubu Garnizonowego i jednym z ludzi, który przyczynili się do organizacji wczesnych edycji węgorzewskiego festiwalu rockowego. Obecnie uważany za jednego z najlepszych polskich wokalistów, posługujących się nienaganną angielszczyzną.

relacja z sobotniego festiwalu " Otwórz Oczy ... Olsztyn 2009 "

Na pierwszej edycji imprezy wystąpili: Enej, Kofeina, Kookaburra, Blum, Skyscream, Shannon, To Dobro, Transsexdisco, Zygmunt oraz Hunter .
W programie było również wykonanie hymnu „O Warmio moja miła” przez gitarzystów zespołów Kookaburra, i Transsexdisco oraz basistę Arona Bluma w trzech wersjach: rockowej, alternatywnej i awangardowej oraz pokazy slajdów nieistniejącej architektury starówki przeplatanych współczesnymi zdjęciami, także zdjęciami olsztyńskiej starówki przyszłości.

Playlista: Zygmunt, Skyscream, toDobro, Kofeina i Transsexdisco - utwory live zarejestrowane podczas sobotniego koncertu " Otwórz Oczy Na Antyreklamę Twojego Miasta".

Dziś w audycji o g.21.15

2009-09-28T14:32:00.005+02:00

Dziś w audycji:

Wywiad z Andy Powell'em, gitarzystą zespołu Wishbone Ash
o pierwszej edycji festiwalu "Otwórz oczy... na antyreklamę w twoim mieście
gramy Hunter, Kofeina, Enej, Shannon, Skyscream, Wishbone Ash

* * *

Zespół Hunter będzie największą gwiazdą rockowego powitania studentów, jakie w sobotę 3 października w amfiteatrze organizuje miasto. Imprezie towarzyszy wątek społeczno-edukacyjny: ukazanie alternatywnej wizji Starego Miasta – bez zaśmiecających przestrzeń publiczną plandekowych reklam.

Oprócz Huntera wystąpią olsztyńskie zespoły: Enej, Kofeina, Kookaburra, Lido, Skyscream, Shannon, To Dobro, Transsexdisco i Zygmunt. W programie jest również wykonanie hymnu „O Warmio moja miła” przez gitarzystów zespołów Kookaburra, Lido i Transsexdisco w trzech wersjach: rockowej, metalowej i ska. W trakcie wykonywania hymnu na scenie odbędzie się happening z Mikołajem Kopernikiem w roli głównej.

Impreza odbędzie się w amfiteatrze – uwaga! – po raz pierwszy całkowicie wolnym od nieestetycznych plandekowych reklam. W ten sposób organizatorzy chcą zwrócić uwagę na problem – szpecące elewacje budynków (często zabytkowych!) billboardy będące w istocie antyreklamą miasta.

- Chcemy zainicjować debatę na temat standardów kształtowania przestrzeni publicznej – mówi prezydent miasta Piotr Grzymowicz. – Ostatnio jako pierwsi daliśmy dobry przykład zdejmując z ratusza nieestetyczną plandekę reklamową. Należy tu podkreślić, że nie jesteśmy przeciwni reklamom jako takim. Są one nieodłącznym elementem krajobrazu miast, muszą jednak odpowiadać wymogom technologii i estetyki XXI wieku. Przykłady wielu europejskich metropolii wskazują, że jest to możliwe.

Widzowie będą mieli okazję obejrzeć pokaz slajdów – dawnych zdjęć Olsztyna z elementami nieistniejącej architektury starówki przeplatanych fotografiami współczesnymi. Na zdjęciach współczesnych zostaną usunięte „inwazyjne” elementy reklamy (plandekowe billboardy, itp.), a w ich miejsce zostaną wkomponowane takie jej formy, które nie stanowią „zamachu na architekturę”. Ponadto w ramach na ogrodzeniu wokół amfiteatru zawisną fotogramy pokazujące, „jak jest” i „jak może być”.

Warta podkreślenia jest również interaktywna otoczka przedsięwzięcia. Chodzi o towarzyszące imprezie studio live Radia Olsztyn (w godz. 15-20), a w nim wywiady z ekspertami, telefony od słuchaczy oraz transmisja fragmentów koncertów. Koncerty będą również transmitowane na żywo (obraz i dźwięk) na stronie internetowej Radia Olsztyn. W zamyśle impreza ma być dorocznym wydarzeniem cyklicznym, któremu zawsze miałby towarzyszyć wątek społeczno-edukacyjny nawiązujący do wizji miasta-ogrodu. Stąd hasło przewodnie „OTWÓRZ OCZY” oraz uzupełniające je tematyczne dopowiedzenia (w tym roku: „NA ANTYREKLAMĘ TWOJEGO MIASTA”).

Start: godz. 12.00 WJAZD BEZPŁATNY!

Organizator: Urząd Miasta w Olsztynie.

Partnerzy: MOK, Radio Olsztyn, LostArt.

Koncertowy „rozkład jazdy”:

12.10 – ZYGMUNT

12.55 – SKYSCREAM

13.40 – TO DOBRO

14.25 – KOFEINA

15.10 – LIDO

15.55 – ENEJ

17.00 – TRANSSEXDISCO

17.45 – KOOKABURRA

18.45 – SHANNON

20.00 – HUNTER

Przyjdź i dołącz do krucjaty przeciwko antyreklamie twojego miasta!

3 października (sob), godz. 12.00, Amfiteatr, Olsztyn „OTWÓRZ OCZY… NA ANTYREKLAMĘ W TWOIM MIEŚCIE”

2009-09-24T20:46:00.002+02:00

Na pierwszej edycji imprezy, która jest ukłonem w stronę powracających do olsztyńskich uczelni studentów wystąpią: Enej, Kofeina, Kookaburra, Lido, Skyscream, Shannon, To Dobro, Transsexdisco, Zygmunt oraz - gwiazda wieczoru – Hunter .

W programie również wykonanie hymnu „O Warmio moja miła” przez gitarzystów zespołów Kookaburra, Enej i Transsexdisco w trzech wersjach: rockowej, ska i metalowej oraz pokazy slajdów nieistniejącej architektury starówki przeplatanych współczesnymi zdjęciami, także zdjęciami olsztyńskiej starówki przyszłości.

wstęp wolny - na karty rozdawany przy wejściu do amfiteatru.

3 października (sob), godz. 12.00 - 22.00 , Amfiteatr, Olsztyn „OTWÓRZ OCZY… NA ANTYREKLAMĘ W TWOIM MIEŚCIE”

Koncert transmitowany będzie live - obraz i dźwięk na www.ro.com.pl

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-09-21T20:55:00.003+02:00

Mamy żałobę narodową - zrezygnowaliśmy więc z tradycyjnego wydania audycji.

Za to jest audycja okolicznościowa - podstawą historia i muzyka .

Playlista:

L.U.C
Paweł Kukiz
Jacek Kaczmarski
Agressiva 69
Mateusz Pospieszalski

Footy - Wishbone Ash w Olsztynie / 17.09.2009

2009-09-21T19:16:00.010+02:00

Wishbone Ash - rewelacja!

2009-09-18T09:43:00.002+02:00

Wczorajszy koncert Wishbone Ash, który odbył się w Olsztynie przejdzie do historii tego miasta, jako wydarzenie. Nie spodziewałem się, że po tylu latach, w takiej kondycji i z takim repertuarem w będzie zespół prezentował się na scenie. Ostatni doskonały koncert tej kapeli odbył się w Warszawie w 1984 roku - są tacy co to pamiętają. poterm nastapiły lata chude. Obecnie to rasowy zespól rockowy ( z bluesowym i jazzowym feelingiem).

Zdjęcia z koncertu i jego recenzja niebawem.

EKO Union Of Rock - wspomnienie

2009-09-16T14:42:00.001+02:00

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-09-14T17:48:00.002+02:00

Dziś w audycji wywiad z Marianem Filarskim z zespołu toDobro.

toDobro bardzo cenione jako zespół koncertowy, który oprócz świetnej muzyki zaskakuje publiczność ciekawym image oraz atmosferą i dramaturgią przedstawienia. Czasami można usłyszeć, że zespół ten wyprzedza to, co dzieje się na rynku polskiej muzyki, przez co przez ludzi pozbawionych cech wizjonerskich może paradoksalnie zostać uznany jako zjawisko, na które nie ma miejsca w naszym kraju. W 2002 roku doszło do podpisania kontraktu z wiodąca firmą fonograficzną niestety wypadek samochodowy, jaki spotkał wracających jeszcze jako Thule muzyków z Warszawskiego koncertu był na tyle przykry w skutkach, że zatrzymał rozwój zespołu aż na okres pięciu lat. W roku 2007 Maniek zaczyna grać w brytyjskim zespole The Cureheads (oryginalny Londyński Tribute Band The Cure) zajmując miejsce dotychczasowego gitarzysty zespołu (Rob Holiday) który zostaje basistą w Marilyn Manson. Dołącza do międzynarodowego składu (Australia, Holandia, Anglia, Polska,) by móc zwiedzić całą Europę, otrzeć się i bywać na party z takimi gwiazdami światowego rocka jak Marilyn Manson czy muzycy grupy This Mortal Coil i stać na scenach, których nie powstydziłaby się niejedna gwiazda. Pod namową przyjaciół oraz pod wpływem pozytywnych doznań i rozbudzonej wyobraźni, jakie dały mu podróże i koncerty z The Cureheads postanawia stworzyć polski zespół toDobro. Nie da się ukryć, że fascynacja takimi zespołami jak The Cure, Joy Division czy The Sisters of Mercy odcisnęła na utworach toDobro znamię w postaci klimatów tych znakomitych ikon, prekursorów rocka gotyckiego.

Dziś toDobro to dojrzały gotowy do zdobycia dusz i zasługujący na uznanie słuchaczy zespół niebojący się zagrać w stylu nowoczesnego cyberpunk czy Marilyn Manson, ale przede wszystkim pozostający wierny nurtom lat osiemdziesiątych Cold New Wave lub Gothic Old School.

* * *

Playlista 14-09-2009

Farben Lehre
Megadeth
toDobro
Wishbone Ash
Porcupine Tree

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-09-07T09:49:00.006+02:00

Gościem audycji będzie wokalista zespołu Skyscream - Artur Tomella.

* * *

Playlista:

Kukiz - Heil Sztajmbach
Sabaton - 40:1
Wishbone Ash - Blowin' Free
Chickenfoot - My Kindla Girl
Skyscream - Pomóż mi
Skyscream - Eden
Pearl Jam - The Fixer

70.rocznica wybuchu II Wojny Światowej

2009-09-02T21:46:00.002+02:00

Dziś w audycji o godz.21.15

2009-08-31T17:30:00.004+02:00

Dziś w audycji wywiad z Tomaszem Goljaszewskim, basistą zespołu Kaatakilla.

KaAtaKilla. Mocne, brzmienie gitar, okraszone melodyjnym nieco zmanierowanym wokalem. Specyficzny klimat utworów podkreślony przez tło klawiszy. Niebanalne podziały rytmiczne partii gitar, które nawiązują dialog z bardzo sprawną sekcją. To główne atuty zespołu założonego przez Różala (Łukasz Różalski) byłego gitarzystę grupy Soul That’s Ill oraz Goliasha (Tomasz Goljaszewski) byłego basistę zespołu Hunter. W skład formacji weszli również: Witek Fałek, były perkusista zespołu Tosteer oraz muzycy wcześniej udzielający się w łódzkich projektach: Łukasz Pietrzyk (wokal), „Fafa” Maciek Filipiak (klawisze), „Jurgen” Radek Baryga (gitara).

Zespół powstał w Łodzi pod koniec 2006 roku. Grał między innymi na festiwalu Hunter Fest w 2007 roku. Na początku 2008 roku, zespół KaAtaKilla rozpoczął prace nad materiałem na debiutancką płytę. W między czasie w zespole nastąpiła zmiana. Witka Fałka na perkusji zastąpił Piotr Stawirej.

* * *

Playlista - 31.08.2009

Black Crowes / I Aint Hiding
Wishbone Ash / Blind Eye
Alice In Chains / Check My Brain
The Mars Volta / Cotopaxi
Queensryche / If I Were King
Pearl Jam / The Fixers
Jet / She's A Genius

Zielone Ludki Nr 1 w Tczewie

2009-08-31T09:42:00.008+02:00

Zespół z Działdowa w Tczewie na festiwalu In memoriam Grzegorza Ciechowskiewgo zajął PIERWSZE MIEJSCE! Muzycy nie mogą jeszcze dojść do siebie i w to uwierzyć... Jak do tego doszło, oto relacja samych muzyków:

"HEJ! W życiu zespołu dzieje się ostatnio wiele istotnych rzeczy... Zacznijmy od STODOŁY ... Naszym marzeniem od długiego czasu było uczestniczyć w "In Memoriam Festiwal Grzegorza Ciechowskiego" Warunkiem ewentualnego przejścia eliminacji i znalezienia się w finałowej piątce , która wystąpi 29 sierpnia na festiwalu, było nagranie dwóch utworów autorstwa Grzegorza Ciechowskiego , czy też Republiki. Piosenki oczywiście powinny być nagrane we własnej aranżacji - wedle własnego pomysłu - czyli po prostu tak , jak się to czuje. Stwierdziliśmy , że gra warta jest świeczki i po paru bardzo pracowitych, acz owocnych próbach - mieliśmy gotowy materiał do nagrania - utwory: "Śmierć na pięć" i "Tak... tak... to ja". Niestety z zarejestrowaniem ich wyszedł spory problem , gdyż był to czas długiego weekendu ,wiażacy się z wyjazdami wszystkich , którzy mogli nam pomóc w tej sytuacji. Nasza desperacja podsuwała nam różne , co bardziej szalone rozwiązania (wyjazd kilkaset kilometrów w poszukiwaniu studia nagrań , czy też zrobienie koncertu na następny dzień, w celu nagrania na kamerę wykonanych przez nas utworów Grzegorza Ciechowskiego). W końcu nasza menadżerka - mając na uwadze swoje kontakty i znajomości w Krasnołące :) - wpadła na pomysł , że stoi tam idealna STODOŁA , w której moglibyśmy spróbować się nagrać. Właściciel STODOŁY - Andrzej Gwiazda - człowiek otwarty na sztukę - z entuzjazmem pozwolił nam skorzystać ze swoich włości. STODOŁA imienia Andrzeja Gwiazdy była więc naszym studiem nagraniowym , które pozwoliło nam zarejestrować nasze utwory. I WARTO BYŁO ... ZNALEŹLIŚMY SIĘ W PIERWSZEJ PIĄTCE , KTÓRA 29 SIERPNIA WYSTĄPI NA FESTIWALU!!! Występ na tym ogólnopolskim wydarzeniu bardzo wiele dla nas znaczy - gdyż Grzegorz Ciechowski jest dla nas wyjątkowa postacią na polskiej scenie. To dla nas zaszczyt! Zdjęcia z naszej szczęśliwej STODOŁY umieszczamy w dziale FOTKI- zobaczcie jaki fajny klimat tam panuje :)"

Gratulujemy - wywiad z zespołem i przypomnienie ich koncertu z okazji WOŚP w Mrągowie już niedługo :)